Greekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
60
Lunattack And Elephant Memories – Moon Kiss (Saol)
40%Overall Score
Greekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||both
20000
110

Η Γερμανίδα Lunattack και οι Γάλλοι Elephant Memories ενώνουν τις δυνάμεις τους για να μας παρουσιάζουν τον διάδοχο του πρώτου τους EP Escape του 2019, το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τίτλο Moon Kiss, για του οποίου την κυκλοφορία η μπάντα συνεργάστηκε με τον Αμερικάνο κιθαρίστα και τραγουδιστή Lone Kent μέσω ενός πετυχημένου crowdfunding campaign από τους ακροατές της. Το σχήμα έχει έδρα το Αμβούργο και την Τουλούζη και αποτελείται από την Barbara Duchow στα φωνητικά, JeanPhilippe Boin και Lizzie Largillière στις κιθάρες, Olivier Carpentier στο μπάσο και Bruno Joly στα τύμπανα.

Ο δίσκος κυμαίνεται σε indie/electro-rock ύφος και αυτό είναι φανερό από τις πρώτες νότες του This Is Moon. Πολύ όμορφη μελωδία στο ρεφρέν χωρίς όμως τόσο δυναμικά κουπλέ όπως περίμενα, σε αντίθεση με το Gate 38” (το πρώτο single συνοδευόμενο με ένα μουσικό βίντεο) που το όλο κομμάτι παραπέμπει πιο πολύ στην rock φύση του με riffs και ένα απαλό σόλο. Το Strange Lover κινείται αποκλειστικά στο electro κομμάτι χωρίς ιδιαίτερες εντάσεις πέρα από το κλείσιμό του. Χαρούμενο και κάπως ευχάριστο με ακουστικές κιθάρες το πιο πρόσφατο single με τίτλο Let Me Shine, το οποίο μου θυμίζει παλιό κλασσικό rock των 80s/90s, πράγμα το οποίο δεν με συγκινεί ιδιαίτερα για να είμαι ειλικρινής.

Στο Les Oiseaux τα πράγματα πέφτουνε πάλι διατηρώντας αυτή τη φορά μια πολύ επίπεδη διάθεση. Στο Anachronic Party για το πρώτο ενάμιση λεπτό ακούμε μια αφήγηση από την τραγουδίστρια αλλά η αλήθεια είναι πως δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπορώ να πω ότι με κούρασε ολίγον τι από κάποια δευτερόλεπτα και μετά. Στη συνέχεια τα πράγματα δεν καλυτερεύουν καθώς η ένταση παραμένει το ίδιο χαμηλή, μεν μελωδική. Το μόνο ενδιαφέρον που συμβαίνει στο Jack είναι η εναλλαγή μεταξύ αγγλικού, γαλλικού και γερμανικού στίχου.

Η εισαγωγή του Orange οριακά με έκανε να σκεφτώ αν ακούω το Hurt του Johnny Cash ή όχι αλλά μπορώ να πω ότι ήταν ένα ευχάριστο, μελωδικό και κάπως μελαγχολικό τραγούδι. Αυτό κρατάει περίπου πέντε λεπτά καθώς το υπόλοιπο κομμάτι περιστρέφεται γύρω από electro μουσική κατά βάση που δεν με έπεισε ιδιαίτερα. Μπορεί για οπαδούς του είδους να είναι ταμάμ, για εμένα όμως δυστυχώς δεν μπορώ να πω ότι άφησε την καλύτερη επίγευση αυτός ο δίσκος.

4/10
Γιάννης Σεβίλογλου
giannisseviloglou@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X