Majestica – Above The Sky (Nuclear Blast)
95%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Οι Majestica είναι μια power metal μπάντα από τη Σουηδία, frontman της οποίας δεν είναι άλλος από τον Tommy Johansson, τωρινός κιθαρίστας των Sabaton. Πριν μπει στο τρομερά επιτυχημένο σχήμα των Sabaton, o Tommy είχε ήδη μια δική του μπάντα, τους Reinxeed. Πλέον οι Reinxeed ονομάζονται Majestica και μας δίνουν το πρώτο τους full length album μέσω της Nuclear Blast. Με κυριότερες επιρροές τους Stratovarius, Iron Maiden και Twilight Force έρχονται να “ταρακουνήσουν”  την power metal σκηνή με έναν πιο “old school” ήχο, ταξιδεύοντας μας πίσω στις ένδοξες μέρες των Stratovarius. Σημαντική σημείωση είναι επίσης ότι τα drums τα ηχογράφησε ο ένας και μοναδικός Uli Kusch (exHelloween).

Ξεκινάμε με το ομώνυμο κομμάτι Above The Sky. Η τρομερή εισαγωγή στο μπάσο και το απίθανο scream του Tommy μας δίνει πολλές ελπίδες. Μόλις γίνεται η αλλαγή και μπαίνει το riff με τα απίθανα φωνητικά μένουμε με το στόμα ανοιχτό. Το ρεφραίν μας κάνει να χαζεύουμε και όλο το κομμάτι είναι ένα αριστούργημα. Ίσως λίγο cheesy αλλά αριστούργημα. Ακολουθεί το πιο power και λιγότερο cheesy Rising Tide. Το riff, η μελωδία, η υπέροχη φωνή του Tommy… Πραγματικά δεν έχω λόγια. Μέχρι τώρα ακούω το power που αγάπησα ως παιδί. Έχω συγκινηθεί και δεν θέλω να σταματήσω να ακούω αυτά τα δυο τραγούδια. Δυστυχώς όμως πρέπει να συνεχίσουμε. Το The Rat Pack “στρουμφίζει” λίγο. Αλλά δεν μας νοιάζει. Γιατί είναι απίθανο, με τα πλήκτρα να μας μένουν αξέχαστα και το κομμάτι να ναι εξαιρετικό, όπως και τα προηγούμενα. Ομολογώ ότι ο τίτλος “Mötley True με τρόμαξε πολύ στην αρχή. Όμως με όσα έχω ακούσει το ξέρω ότι η ιδιοφυΐα Tommy Johansson δεν θα μας απογοητεύσει. Το κομμάτι κινούμενο σε Gamma Ray μονοπάτια είναι πιο heavyκαι επικό, όπως άλλωστε αρμόζει και σε ένα οκτάλεπτο άσμα. Όποιος δεν ανατριχιάζει όταν ο Tommy τσιρίζει Callus Mötley True τότε δεν μπορεί να πει ότι ακούει power. Η αλλαγή στα πεντέμιση λεπτά είναι υπέροχη και το κομμάτι είναι ένα έπος που θα μας μείνει αξέχαστο. Στη συνέχεια το The Way To Redemptionείναι πιο άμεσο και γρήγορο από το “Mötley True. Εδώ ο Tommy μας δείχνει την τρομερή φωνητική του εμβέλεια με τα απίθανα φωνητικά του να είναι το κάτι άλλο.

Φτάνοντας στη μέση του άλμπουμ και για να χαλαρώσουμε λίγο από την επικότητα των προηγούμενων τραγουδιών, έχουμε το πιο μελωδικό και ’80s disco metal Night Call Girl”. Είναι ένα τρομερά ευχάριστο κομμάτι με μια απίθανη μελωδία και δεν περνάει απαρατήρητο, παρά τα προηγούμενα έπη. Για να επανέλθουμε στο πιο power κλίμα έρχεται το Future Land”, το ρεφραίν του οποίου είναι εκπληκτικό. Συνεχίζοντας το σερί υπέροχων  κομματιών, οι Majestica μας δίνουν το Vain Opera Gloryκο “TheLegend με ένα Blind Guardian-ικο refrain που είναι μια “κλωτσιά στο στομάχι” του ακροατή. Και τώρα ήρθε η ώρα για το χαζό και ανακουφιστικό κομμάτι του άλμπουμ (σ.σ.: “FatherTimeWhere Are You Now”), όπως άλλωστε λέει και ο ίδιος ο Tommy στους στίχους. Πραγματικά αστείο, αλλά ταυτόχρονα ένα πολύ ωραίο τραγούδι. Οι άνθρωποι έγραψαν ένα κομμάτι για να “σπάσουν πλάκα” και όμως η μουσική του είναι απίθανη και οι στίχοι διασκεδαστικότατοι. Οι αλλαγές τα τρομερά δεύτερα και οπερατικά φωνητικά κάνουν αυτό το τραγούδι μοναδικό.

Δυστυχώς όμως φτάσαμε στο τέλος του άλμπουμ και οι Majestica είπαν να σοβαρέψουν ξανά για να μας αφήσουν με τις καλύτερες δυνατές εντυπώσεις. Το Alliance Foreverείναι ο καταλληλότερος τρόπος για να κλείσει  το άλμπουμ καθώς έχει την ταχύτητα που πρέπει, ενώ δεν είναι τόσο βαρύ και επικό όσο τα προηγούμενα κομμάτια. Είναι χαλαρωτικό και ταυτόχρονα εντυπωσιακό.

Στον επίλογο μου για αυτή την κριτική θα είμαι λακωνικός. Θα πω απλά ένα ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στους Majestica. Διότι κατάφεραν επηρεασμένοι από τα μεγαλεία του παρελθόντος να δημιουργήσουν ένα δικό τους. Ανατριχίλα και δάκρυα είναι οι δυο καταλληλότερες λέξεις για να περιγράψω το πώς ήμουν κατά την ακρόαση του άλμπουμ.

9.5/10
Θανάσης Γκότοβος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.