whale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothMoonspell – Green Carnation 468×60 - 468|60|Moonspell – Green Carnation 468×60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||both
20000
60
Moonspell - Extinct (Napalm)
75%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothMoonspell – Green Carnation 728×90 - 728|90|Moonspell – Green Carnation 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|both
20000
110

Δεν είναι ψέμα ότι οι Moonspell έβαλαν την Πορτογαλία στο χάρτη του heavy metal εδώ και πολλά χρόνια τώρα. Από το 1990 μέχρι και τώρα έχουν εξερευνήσει όλες τις περιοχές του black/ gothic metal, άλλες φορές με επιτυχία και άλλες φορές όχι. Το γεγονός είναι ένα όμως: οι Moospell έχουν μια πολύ μεγάλη και στιβαρή ακολουθία οπαδών, πράγμα δύσκολο αφού και κάθε κυκλοφορία τους είναι σχετικά διαφορετική από την προηγούμενη. Δεν έχουν βγάλει αριστουργήματα στο παρελθόν, αλλά σίγουρα είναι μια μπάντα που χαίρει της εκτίμησης πολλών μεταλλάδων. Η ενδέκατη κυκλοφορία τους δεν αποτελεί εξαίρεση στο ‘κάνουμε διαφορετικά πράγματα με κάθε καινούργια κυκλοφορία’, και στο “Extinct” οι Moonspell βγάζουν μια ακόμα πιο gothic αλλά και πιο εμπορική τους πλευρά. Πράγμα που δεν είναι καθόλου κακό βάζοντας ακόμα πιο μπροστά τα συμφωνικά στοιχεία τους αλλά και πολλές φορές και τα oriental, που είναι πιο εμφανή από ότι στο παρελθόν.
Ουσιαστικά ακούγοντας το opener του δίσκου “Breath (Until We Are No More)” καταλαβαίνει κανείς που το πάνε οι Moonspell. Ένα πάντρεμα όλων των στοιχείων της μουσικής τους: συμφωνικά, gothic, ατμοσφαιρικά αλλά και ακραία με τη χρησιμοποίηση κάποιων brutal φωνητικών, ξεκινάνε πολύ δυνατά το δίσκο. Το ομώνυμο κομμάτι που ακολουθεί είναι ίσως το πιο δυνατό και metal του δίσκου με πάλι κάποια ακραία φωνητικά και oriental διάθεση στα πλήκτρα, δημιουργώντας ένα κλασσικό metal Moonspell κομμάτι, με πολύ όμορφες μελωδίες στο ρεφραίν. To “Medusalem” ανεβάζει το τέμπο και τα Oriental στοιχεία γίνονται ακόμη πιο αισθητά, ενώ το κομμάτι περιέχει μια από τις καλύτερες γέφυρες του δίσκου. Το “Domina” που ακολουθεί θέτει την υποψηφιότητα για το κορυφαίο κομμάτι του δίσκου, το οποίο περιέχει ίσως το μελωδικότερο riff του, ένα ατμοσφαιρικότατο κουπλέ και ένα καταπληκτικό gothic μελωδικότατο ρεφραίν. Ίσως μια πιο εμπορική πλευρά των Moonspell, η οποία νομίζω ότι τους πηγαίνει πολύ. Στη συνέχεια το “The Last of Us” μάλλον πάει προς σε μια πιο εμπορική κατεύθυνση η οποία θυμίζει πολύ Sisters Of Mercy και μπορώ να πω ότι δεν μου έκανε καμιά εντύπωση. Το κομμάτι αυτό ίσως να μπορούσε να λείπει από το δίσκο. Τα gothic metal στοιχεία παίρνουν και πάλι τα σκήπτρα στα επόμενα τρία τραγούδια “Malignia”, “Funeral Bloom” και “A Dying Breed” στα οποία έχουμε πάλι εμφάνιση των ακραίων φωνητικών. Χωρίς να είναι κάτι το τρομερό, ακούγονται ευχάριστα και προσθέτουν το λιθαράκι τους στην ευχάριστη ακρόαση του δίσκου. Το “The Future is Dark”¨που ακολουθεί είναι ένα πολύ ενδιαφέρον κομμάτι που ακροβατεί μεταξύ του gothic, του electro και της κλασσικής metal μπαλάντας προς το τέλος, όπου οι Moospell κάνουν αρκετά πειράματα με τις μελωδίες και την ενορχήστρωση του τραγουδιού. Πολύ ενδιαφέρον και καλό συνάμα. Το κλείσιμο του δίσκου με το “La Baphomette” είναι ιδανικό αφού και αυτό ακροβατεί μεταξύ του doom, του gothic και της κλασσικής metal μπαλάντας, δίνοντας το απαραίτητο μελαγχολικό doomy κλείσιμο στο δίσκο. Πρέπει να παραδεχτώ ότι ποτέ δεν ήμουν φανατικός οπαδός των Moonspell, αλλά με το “Extinct” η μπάντα έχει δημιουργήσει κάτι αρκετά καλό και ωραίο. Η παραγωγή είναι πολύ καλή και τονίζει πολύ περισσότερο τα πλήκτρα και τα ορχηστρικά μέρη του Pedro Paixão, χωρίς αυτό να λειτουργεί σε βάρος των υπόλοιπων οργάνων. Εντύπωση μου έκανε η πολύ καλή κιθαριστική δουλειά του Ricardo Amorim, ενώ η μορφή της μπάντας Fernando Ribeiro νομίζω ότι πλέον δεν χρειάζεται τα ακραία φωνητικά για να αποδώσει ενδιαφέρουσες, μελωδικές και όχι, γραμμές. Οι οπαδοί της μπάντας θα μείνουν άκρως ικανοποιημένοι με το “Extinct” ενώ και όσοι δεν τους έχουν ακούσει σίγουρα θα εκτιμήσουν αρκετά πράγματα στο δίσκο αυτό.

7,5/10
Δημήτρης Σταύρος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X