NervoChaos – Ablaze (Hammerheart)
60%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||both
20000
110

Οι Βραζιλιάνοι NervoChaos δημιουργήθηκαν το 1996 και μέχρι στιγμής έχουν επτά ολοκληρωμένες δουλειές. Φέτος κυκλοφορούν την όγδοη ολοκληρωμένη δουλειά ονόματι “Ablaze” μέσω της Hammerheart.

Το υλικό αποτελείται από δεκαέξι συνθέσεις που κινούνται σε old-school death metal μονοπάτια. Μετά το εισαγωγικό “Necroccult” ο δίσκος μας συστήνεται με το “Demonic Juggernaut” στο οποίο παρουσιάζεται η μουσική φιλοσοφία της μπάντας: death metal που σέβεται και τις thrash ρίζες του, τεχνικά solos και βαθιά φωνητικά. Το επόμενο “Feast Of Cain” κινείται σε πιο mid-tempo ρυθμούς, ενώ το ρεφρέν του “Άγιος Σατανάς-Άγιος Μπαφομέτ” σου σκαλώνει από την πρώτη ακρόαση. Το “Whisperer In Darkness” αρχίζει με κλασσικό τρόπο, ενώ μετά ακολουθούν αρκετά thrash riffs. Το “Death Rites” κινείται στους ίδιους ρυθμούς με αρκετό διπέταλο στα drums και αρκετές επικλήσεις στα σκοτεινά πνεύματα.

Μετά το ορχηστρικό “Shamanic Possession” ακολουθεί το “Into Nightside” το οποίο είναι μια από τις καλές στιγμές του δίσκου, καθώς διαθέτει αρκετά ενδιαφέροντα riffs, όπως και αρκετή δόση ενέργειας. To “Cave Bestiam” ακολουθεί mid-tempo ρυθμούς, το “Dawn Of War” είναι ορχηστρικό, ενώ το “Mors Indecepta” φέρνει στην επιφάνεια μια thrash οπτική με μια μικρή δόση μελωδίας. Τα υπόλοιπα έξι κομμάτια κινούνται στην ίδια νοοτροπία με τα παραπάνω χωρίς να προσφέρουν κάτι καινούριο.

Συνθετικά είναι καλοί διότι τα riffs πρωτοστατούν και είναι αρκετά καλογραμμένα. Η παραγωγή είναι καλή, δίνει αρκετό όγκο στις κιθάρες και παράλληλα κρατά τον old-school χαρακτήρα. Τα φωνητικά είναι death, έχουν αρκετή δόση αγριάδας και σε αρκετά σημεία έχουν και black απολήξεις. Προτείνονται για μια ακρόαση.

6/10
Γιώργος Ντέλιος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.