Jucifer – Throned In Blood (Relapse)
Είναι ωμό, είναι χύμα και δισκάρα…Τι να είναι άραγε; Για όσους δεν γνωρίζουν τι εστί Jucifer δεν ξέρω κατά πόσο είναι η κατάλληλη στιγμή για
Home
Page 2615
Krief de Soli – Procul Este Profani (Endless Winter)
Κάνοντας τις ψαχτικές μου για αυτή τη μπάντα διαπίστωσα ένα πράγμα: είναι πραγματικά underground. Ένα πράγμα θα σας πω: Funeral doom από τα έγκατα του
Mastic Scum – Dust (Twilight)
Εξετάζοντας έναν εκ των φασαριόζων του μήνα… Οι Mastic Scum καλοαναθρεμένοι από την extreme σκηνή της χώρας τους και έχοντας ήδη κυκλοφορήσει άλλα τρία albums
Nidvind – Skordetid (Self Financed)
Α, για δες! Άλλο ένα one-man black metal project! Τι πρωτότυπο… Δεν ξέρω πόσες φορές ακόμη θα συναντήσω κάτι παρόμοιο. Πραγματικά. Το concept είναι γνωστό:
Rupesh Cartel – Anchor Baby (Megahype)
Και μιας και το σιχαμένο καλοκαίρι βρίσκεται προ των πυλών καιρός να πιάσουμε ξαπλώστρα με θέα και να απολαύσουμε λίγο ποιοτικό lounge-synthpop. Δεν ξέρω κατά
Sado Sathanas – Opus Diaboli (Black Blood)
Χμμ… Γερμανοί και Black metal σημειώσατε Χ. Η εν λόγω χώρα συνεχίζει την ανεξέλενκτη παραγωγή extreme ακουσμάτων και το σύνδρομο του Iznogood αρχίζει να θεριεύει.
Pandea – Soylent Green (Pure Steel)
Δυστυχώς ένα άλμπουμ με τόσο ωραίο concept επισκιάζεται από μια πολύ κακή μουσική επιλογή. Πρόκειται για ένα project που ονομάζεται Pandea και δημιουργός του είναι
Speedblow – Fields Of Doom (Self Financed)
Ίσως ένα από τα πιο διασκεδαστικά κομμάτια στην δουλειά του συντάκτη, τουλάχιστον για μένα, είναι όταν ανακαλύπτεις μπάντες από τη χώρα σου που σε κάνουν
Michael Bolton – One World One Love (Universal)
Σε αυτόν τον τύπο εδώ που οι περισσότεροι φαντάζομαι θα ξέρετε (εγώ πάλι τώρα τον έμαθα) μην περιμένετε να ακούσετε metal. Ούτε καν Rock δεν
Spitfire(It) – Time and Eternity (My Graveyard Productions)
Ένα από τα πράγματα που δεν μπορώ να ακούω είναι μπάντες όχι μόνο από πεθαμένα είδη αλλά είδη που να έχουν δει την άσχημη πλευρά