Psychotic Waltz_Ath_468x60 - 468|60|Psychotic Waltz_Ath_468x60|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||both
20000
60
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Έχοντας κυκλοφορήσει τρία χρόνια πριν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, οι Pessimist είναι και πάλι εδώ με τη δεύτερη προσπάθεια τους με τίτλο “Death From Above”. Να πω την αλήθεια, δεν είχα ακούσει τη πρώτη τους δουλειά. Όσο καλά και να ξέρεις μία σκηνή, είναι τόσες οι κυκλοφορίες που κακά τα ψέματα, ούτε τις μισές δεν ακούς κάθε μήνα. Η πεντάδα λοιπόν από το Μπάντεν της Γερμανίας, με δύο αλλαγές στη σύνθεση τους σε σχέση με το πρώτο δίσκο, παίζει τευτονικό thrash, που σίγουρα στο άκουσμα φέρνουν στο μυαλό μπάντες όπως τους Kreator, Paradox (ειδικά στα μελωδικά περάσματα), Protector, Accuser και Sodom των 2 τελευταίων δίσκων. Υπάρχουν μερικές πολύ καλές ιδέες, που και η παραγωγή βοηθάει να ακουστούν, αλλά αυτό που με ξένισε είναι τα φωνητικά του Michael “TZ” Schweitzer, που σε πολλά σημεία hardcore-ίζουν όσο δε πάει, κάτι που χαλάει κατά την ταπεινή μου άποψη το αποτέλεσμα. Το άλλο μείον είναι ότι στον βωμό των εξάλεπτων συνθέσεων, χάνεται λίγο η συνοχή τους και κουράσουν με τα μεγάλα σόλο και κάποιες άσχετες αλλαγές, που ενώ στην αρχή είναι ενδιαφέρουσες μιας και σπάνε τη μονοτονία, από ένα σημείο και μετά είναι σαν τα γίνεται ο αυτοσκοπός της μπάντας. Το “Death From Above” δεν είναι κακό αλλά κάπου στη μέση γίνεται κουραστικό. Ακόμα και ένας καμένος με τη Γερμανική σκηνή θα το πει αυτό μετά το δεύτερο άκουσμα. Είναι από τις κυκλοφορίες που όσο περνάει ο καιρός ξεχνιούνται, οπότε….

5/10

Χάρης Παπαδόπουλος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X