nano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||both
20000
60
Primal Fear – Metal Commando (Nuclear Blast)
Νίκος Σιγλίδης90%
Μιχάλης Νταλάκος85%
88%Overall Score
Reader Rating: (2 Votes)
91%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

[Option A:]

Να λοιπόν που μια ακόμα αγαπημένη μου μπάντα παραμένει συνεπής στο ραντεβού της και μέσα σε χρονικό διάστημα δυο ετών, μετά το εξαιρετικό, ομολογουμένως Apocalyspe, συνεχίζει να “καλπάζει” και να “κοντράρει στα ίσα” με την νέα της δουλειά, τον προκάτοχο της. Το “Metal Commando” είναι ένα αριστούργημα, σε κάνει να θες να επιδοθείς σε ανελέητο headbanging από την αρχή μέχρι το τέλος αυτού, στα πενήντα επτά λεπτά που διαρκεί.

Η εισαγωγή σε αυτό γίνεται με το official video της μπάντας για το νέο της δίσκο, το “I Am Alive”, το οποίο αποτέλεσε και την πρώτη γεύση. Κλασσικό δείγμα Primal Fear το οποίο συνδυάζει κυρίως το ύφος της μπάντας στα “Seven Seals”“16.6 (Before The Devil Knows You’re Dead)” και έπειτα. Σειρά έχει το πολύ καλό “Along Came the Devil”, το οποίο παρουσίασαν ως lyric video, μέσα στο οποίο παρουσιάζεται μέσω φωτογραφικού υλικού η ιστορία του σχήματος. Κλασσικό Accept-ικού ύφους mid tempo κομμάτι. Πιο τευτονικό δεν γίνεται!

Ακολουθεί το Halo”, όπου εδώ υπάρχει αέρας Nuclear Fire” περιόδου και τα μυαλά στα μπλέντερ! Επιθετικό, αψή και τα σίγουρα από τα “must” σε ζωντανές εμφανίσεις, αφού οι ευκολομνημόνευτες και συνάμα πιασάρικες μελωδίες δίνουν και παίρνουν. Το τρίτο single του δίσκου ανήκει στο Hear Me Calling”, το οποίο είναι ένα hard rock-ίζον άσμα όπου κάνουν την εμφάνιση τους οι ακουστικές κιθάρες στα κουπλέ, ενώ στα ρεφραίν το κομμάτι είναι ευκολομνημόνευτο και κάλλιστα μπορείς να το τραγουδήσεις. Διαθέτει δε και μια εκπληκτική hard rock σολάρα.

Στο “The Lost & the Forgotten” τo headbanging “πάει σύννεφο” εδώ μιας και αποτελεί κλασσική Primal Fear στιγμή. Δεν σταματάς να “χτυπιέσαι” και να σιγομουρμουρίζεις τους στίχους. Το πιο εκμοντερισμένο “riff-ολογικά” κομμάτι της μπάντας όσον αφορά την εισαγωγή του, το εντοπίζεις στο “My Name Is Fear”, όπου και τα δίκασα να παίρνουν φωτιά! Βέβαια, το παίξιμο στην συνέχεια είναι ανάλογο. Θυμίζει περισσότερο συνθέσεις που συναντάμε περισσότερο συνθέσεις που συναντάμε στα τελευταία δύο άλμπουμ της μπάντας, “Rulebreaker” (2016) & Apocalyspe (2018) ενώ το “I Will Be Gone” στην συνέχεια είναι μια unplugged μπαλάντα από αυτές που μας έχει συνηθίσει η μπάντα.

Το “Raise Your Fists” (σ.σ.: Καμία σχέση με το κλασσικό κομμάτι των πειρατών Running Wild μέσα από το “Under Jolly Roger”) ακολουθεί, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσαμε να πούμε πως πρόκειται για ένα πιο up tempo “αδερφάκι” του “Along Came the Devil”. Από την άλλη το “Howl Of The Banshee” διαθέτει μια φοβερή εισαγωγή για ακόμα μια hitάρα που θα προκαλεί εύκολα ευχάριστο πονοκέφαλο στην μπάντα για το να μπει ή να μην μπεί στο setlist κάποιας εμφάνισης τους. Βγαλμένο μέσα από το “16.6 (Before The Devil Knows You’re Dead)”, έρχεται για να συνεπάρει.

Εντάξει, στο “Afterlife” υπάρχει Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ RIFF-Ο-ΛΟΓΙΚΟΣ ΟΡΓΑΣΜΟΣ, μια φυσική συνέχεια του “The Ritual” από το “Apocalyspe”. Παίρνει κεφάλια! Για το τέλος, υπάρχει το “Infinity”. Να κάτι που δεν μας συνηθίζουν οι Primal Fear, μιας και το εν λόγω 13λεπτο κομμάτι περιέχει πολλά μέρη και αποτελεί κάτι το διαφορετικό. Αυτό δε το κάνει ιδιαίτερο, μιας και συνδυάζει πολλά ακουστικά ιντερλούδια με heavy κιθάρες και μελωδίες, που σε καμία περίπτωση δεν το κάνει βαρετό.

Για εμένα ο δίσκος αυτός ΕΥΚΟΛΑ έχει ήδη πάρει θέση στα καλύτερα άλμπουμ του 2020. Φροντίστε να τον αποκτήσετε με κλειστά τα μάτια!

9/10
Νίκος Σιγλίδης
[email protected]

——————————————————————————————————————————————

[Option B:]

Αν πιστεύετε σε δεισιδαιμονίες τότε θα έπρεπε να πάρετε με κακό μάτι την 13 κυκλοφορία των Primal Fear. Η Γερμανική απάντηση (σ.σ.: υπερβολικός γίνομαι, το ξέρω) στους Judas Priest επιστρέφει δύο χρόνια μετά το πολύ καλό Apocalyspe με ανανεωμένο line-up μιας και στην θέση του “βασανιστή τυμπάνων” πλέον βρίσκεται ο Michael Ehre (Gamma Ray, ex-Firewind, ex-Uli Jon Roth).

Παραθέτω κάποιες σκέψεις λίγο πιο γενικές για το συγκρότημα. Έχοντας ακούσει όλη την δισκογραφία τους μπορώ να πω ότι είναι άθλος το να μην έχεις μετά από τόσες κυκλοφορίες κακή δουλειά. Μέτρια ίσως, κακή όμως όχι. Μπορεί να ξεκίνησαν σαν ένα σχήμα που είχε αμιγώς αγκιστρωθεί στην αγάπη τους για τους Judas Priest όμως σύντομα άρχισαν να πειραματίζονται και με άλλα στοιχεία. Αυτό δεν τους βγήκε πάντα σε καλό μιας και ήταν φανερό πως βρίσκονταν εκτός του στοιχείου τους. Όπως και να έχει δίσκοι όπως το Apocalyspe επανέφεραν μια ισορροπία στον όλο ήχο τους.

Πάμε λοιπόν στο “Metal Commando” το οποίο φέρει μάλλον και τον πιο κλισέ τίτλο από όλη την δισκογραφία τους. Παίζει ρόλο; Μάλλον όχι. Σχήματα σαν τους Primal Fear προφανώς και δεν χρειάζονται φανφάρες για να πουλήσουν την πραμάτεια τους. Σαν άλμπουμ ακούγεται σαν μια φυσική συνέχεια του προκατόχου του. Περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που έχουν φέρει το συγκρότημα στην θέση (σ.σ.: στο πάνθεον; ) που βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια.

Το εναρκτήριο “I’m Alive” είναι ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτού που προαναφέρω. Γρήγορο, πομπώδες με ένα πολύ μελωδικό ρεφραίν και καλογραμμένο κιθαριστικό σόλο. Προφανώς και δεν ανακαλύπτουν τον τροχό εδώ οι Primal Fear. Παίζουν σχετικά εκ του ασφαλούς αλλά δεν προσφέρουν έναν δίσκο με 2-3 καλά κομμάτια και τα υπόλοιπα fillers. Έχει πέσει δουλειά εδώ.

Το να έχεις βέβαια έναν από τους καλύτερους τραγουδιστές στο συγκρότημα σου βοηθά πάρα πολύ. Ναι, το πιστεύω ακράδαντα ότι ο Ralf Scheepers είναι (σ.σ.: εδώ και χρόνια) ένας από τους καλύτερους τραγουδιστές που υπάρχουν σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο άνθρωπος είναι απλά απολαυστικός είτε τον ακούς στα μελωδικά του είτε τον ακούς να σπάει τζάμια.

Το άλμπουμ περιλαμβάνει και το μεγαλύτερο σε διάρκεια τραγούδι των Primal Fear, το “Infinity”, το οποίο περνά τα 13 λεπτά χωρίς όμως να μπορώ να πω ότι είναι κάτι το εντυπωσιακό. Πέρα από το “I’m Alive” ξεχώρισα με την πρώτη ακρόαση τα “The Lost & The Forgotten” και “Howl Of The Banshee”.

Το “Metal Commando” είναι ένας καλός δίσκος. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι; Θα ικανοποιήσει τους οπαδούς των Primal Fear και ίσως να στρέψει και κάποια επιπλέον κεφάλια προς την μεριά τους. εγώ τον απόλαυσα και πλέον περιμένω το βινύλιο γιατί καλά τα mp3 αλλά…

8.5/10
Μιχάλης Νταλάκος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X