Rainbows Are Free – Head Pains (Argonauta)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
deafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothSolitary-Banner - 728|90|Solitary-Banner|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothForged In Black 728×90 - 728|90|Forged In Black 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothThe-Medea-Project 728×90 - 728|90|The-Medea-Project 728×90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||both
20000
110

Οι Rainbows Are Free ξεκίνησαν την πορεία τους το 2007 στην Oklahoma των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει ένα ΕΡ και δύο full-length albums ενώ φέτος μας παρουσιάζουν την τρίτη τους ολοκληρωμένη δουλειά.

Τα είδη που υπηρετούν; Stoner rock και doom metal. Η θεματολογία των στίχων είναι λίγο πολύ η γνωστή άγνωστη των stoner. Ναρκωτικά, αλκοόλ και ψυχεδέλεια. Μπορεί στιχουργικά να μην ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες μπάντες του είδους τους, τα φωνητικά και η μελωδία τους είναι αρκετά καλά.

Οχτώ κομμάτια με διάρκεια έξι λεπτών το καθένα απαρτίζουν το Head Pains. Από το πρώτο άκουσμα ξεχώρισα το Lady Of The Woods / Psychonaut. Έχει το πιο γαμάτο intro από ολόκληρο τον δίσκο. Το riff του πιασάρικο και καθόλου κουραστικό, τα solos του υπέροχα. Μόνο σε ένα σημείο, κάπου στη μέση, τη στιγμή που ξεκινάει τo solo του μπάσου πάνω στην κορώνα του τραγουδιστή γίνεται κάπως ανυπόφορο αλλά αυτό είναι ασήμαντη λεπτομέρεια.

Ωστόσο, αυτή την φορά βρήκα και δεύτερο διαμάντι. Ήταν δύσκολη η επιλογή οπότε προτίμησα να τα γράψω και τα δύο. Το A Pennys Worth, λοιπόν, είναι το πιο ξεσηκωτικό τραγούδι από όλα. Το περισσότερο κοπάνημα το έριξα μαζί του. Ο πιο γρήγορος ρυθμός του και η μικρή του διάρκεια το κάνουν ένα από τα καλύτερα του album.

Ολοκληρώνουμε με το εξώφυλλο. Κλασσικό stoner. Η παράνοια και η ψυχεδέλεια όλη πάνω του. Μια κάποια αηδία με το μάτι, όχι το αλλήθωρο, που τρέχει τον κατήφορο αλλά εντάξει. Θα το προσπεράσω όσο και αν πέφτει το βλέμμα μου επάνω του.

Τα παιδιά μας έχουν κάνει αρκετά καλή δουλειά. Έχουν βελτιωθεί αρκετά με την πάροδο των χρόνων αλλά σίγουρα μπορούν περισσότερο. Κρίνοντας και από την μέχρι τώρα πορεία τους, με ελάχιστη προσπάθεια παραπάνω θα καταφέρουν να φτάσουν, αν όχι στην κορυφή, τότε σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Ανυπομονούμε για το επόμενο!

7/10

Χριστίνα Γιαννούλη

giannouli.christina[email protected]gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.