whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothuts_banner728x90 - 728|90|uts_banner728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||both
20000
110

Scorpions, Firewind, George Gakis & The Troublemakers
Πλατεία Νερού, Τετάρτη 20 Ιουλίου 2016

Ειλικρινά δεν θυμάμαι να έχω δει κάποιο σχήμα που να μετράει πάνω από πενήντα χρόνια ζωής… Ίσως μοναδική εξαίρεση να αποτελούν οι AC/DC. Ο λόγος γίνεται για τους Scorpions, οι οποίοι στα πλαίσια για τον εορτασμό των πενήντα συν ένα χρόνων από την δημιουργία τους, επισκέφθηκαν την Πλατεία Νερού, με τους Firewind & George Gakis & The Troublemakers να έχουν αναλάβει για ακόμα μια φορά να ζεστάνουν τον κόσμο.

Την αρχή έκανε ο George Gakis & The Troublemakers. Θεωρείτε και είναι ένας από τους πιο σεβαστούς καλλιτέχνες στον rock ήχο στην χώρα μας. Αναμφισβήτητα! Για εμένα προσωπικά με “χάλασε” το γεγονός ότι σου δίνεται η ευκαιρία να κερδίσεις κόσμο βγαίνοντας να παίξεις σε μια τέτοια συναυλία και το μόνο που κάνεις είναι να παίξεις δέκα κομμάτια στα σαρανταπέντε λεπτά που σου αντιστοιχούν και τα οχτώ να είναι διασκευές! Που να το πεις αυτό και να μην γελάσει ο άλλος;;; Τέλος πάντων, οι διασκευές που ακούστηκαν ήταν πάνω σε κομμάτια των Deep Purple (σ.σ.: “Burn”), Whitesnake (σ.σ.: “Gimme All Your Love”, “Is This Love”), Bon Jovi (σ.σ.: “Have A Nice Day”), Led Zeppelin (σ.σ.: “Kashmir”), The Doors (σ.σ.: “The End”), Pink Floyd (σ.σ.: “Another Brick In the Wall Pt.1”), Little Richard (σ.σ.: “Tutti Frutti”) & Aerosmith (σ.σ.: “Love In An Elevator”). Μοναδικές δυο δικές του συνθέσεις υπήρξαν τα “Street Of Broken Dreams” και “Μην Με Κοιτάς Στα Μάτια” από την τελευταία solo δουλειά του, “Too much Ain’t Never Enough”. Είμαι λοιπόν της άποψης ότι περισσότερο θα έπρεπε να τιμηθεί το “Too much Ain’t Never Enough” και να απέχουν οι διασκευές, γιατί με τόσα χρόνια πορείας μονάχα αρνητικό είναι να σου κολλήσει η ταμπέλα της “μπάντας διασκευών”!

Σειρά είχαν οι Firewind, των οποίων δηλώνω βαμμένος οπαδός εδώ και πολλά χρόνια και είναι αρκετές οι φορές εκείνες που έχω τιμήσει τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Με τον Henning Basse, τον νέο τραγουδιστή του σχήματος, ο οποίος αντικατέστησε τον Apollo Papathasio, δεν είχα την τύχη να τους δω μιας και ο ίδιος είχε αντικαταστήσει τον προκάτοχο του σε ζωντανές εμφανίσεις αρκετές φορές στο παρελθόν. Δυστυχώς όμως δεν κατάφερε να με πείσει. Με ένα αρκετά μεγάλο τρακ να τον διακατέχει, δεν μπόρεσε να αποδώσει σωστά τις φωνητικές μελωδίες των κομματιών όπως για παράδειγμα συνέβη στα World On Fire” & “Mercenary Man. Ίσως απλά ήταν σε κακή μέρα ο ίδιος, γιατί πίσω του είχε μια καλοκουρδισμένη μηχανή, η οποία εκτελούσε άψογα τις συνθέσεις τις. Πέραν τούτου, θα ήθελα να αναφέρω πως και ο ήχος της μπάντας ανά σημεία ήταν πολύ κακός, κατά διαστήματα έφτιαχνε αλλά και πάλι στα τάρταρα. Θεωρώ ότι υπήρξε μια ατυχής εμφάνιση για το σχήμα, όπου κατ’ εμέ είμαι σίγουρος πως θα επιστρέψουν και θα καταπλήξουν εκ νέου.

Set list: Into The Fire / Head Up High / Destination Forever / World On Fire /  The Fire And The Fury / Few Against Many / Mercenary Man / Falling To Pieces / I Am The Anger

Τελευταίοι για να μας αποζημιώσουν ήρθαν οι Scorpions. Το πόσο αγαπούν οι ίδιοι την χώρα μας το δείχνουν διαρκώς αλλά και εμείς το ίδιο. Έχοντας στις βαλίτσες τους το πολύ καλό (περσινό) Return To Foreverαλλά και το “τέρας” που ακούει στο όνομα Mikkey Dee στα τύμπανα, ήρθαν για να μαγέψουν. Και όχι απλά το έκαναν, το έκαναν και με το παραπάνω.

Ξεκίνησαν την εμφάνιση τους με το Going Out With A Bang από την τελευταία τους δουλειά και το ατελείωτο πάρτυ ξεκινά! “Make It Real”, “The Zoo” & “Coast to Coast” ακολουθούν λίγο πριν το εκπληκτικό medley “Top of the Bill / Steamrock Fever / Speedy’s Coming / Catch Your Train”. Σε εντυπωσιάζουν όλη αυτή την ώρα, παίζουν τόσο καλοκουρδισμένα λες και είναι δεκαοχτάχρονοι ενώ σχεδόν όλοι τους πλησιάζουν την έβδομη δεκαετία της ζωής τους.

Δεν ήταν όμως το μόνο medley της βραδιάς αυτό καθώς τα Always Somewhere / Eye of the Storm / Send Me an Angel ερμηνεύτηκαν ακουστικά ενώ στο “Wind of Change” δεν υπήρξε άνθρωπος μέσα στον χώρο που να μην τραγούδησε μαζί με τους Γερμανούς.  Πανδαιμόνιο συνέβη και στο άκουσμα του εναρκτήριου riff του Dynamite και εκεί τα μυαλά στο μπλέντερ.

Βέβαια, όταν έχεις ένα drummer να σε συντροφεύει επί σκηνής όπως είναι ο Μιχάλης ο Δελαόγλου ή Mikkey Dee αν προτιμάτε (με το μπλουζάκι του να γράφει “Μικι Ντι”), τον αφήνεις να δείξει κάτι από την μαεστρία του. Ε, αυτοί το έκαναν και εμείς μείναμε με το στόμα ανοιχτό χάρη στο drum solo του. Δεν φτάνει ότι έπαιζε “παπάδες”, αίρονταν και σε μια πλατφόρμα καμιά 50 μέτρα από την σκηνή!

Ο δρόμος για το encore κοντεύει και δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερα από τα Blackout”, “No One Like You” & “Big City Nights”. Μετά από αυτά το encore πράγματι γίνεται με τα Still Loving Youκαι η βραδιά κλείνει μαγευτικά με το Rock You Like a Hurricane”. Τι άλλο να θέλει κανείς δηλαδή;

Η εμφάνιση τους δεν ήταν μόνο εξαιρετική, απλά θεϊκή! Άλλωστε είπα και στην αρχή… Μας μάγεψαν! Να είναι καλά και να μας ξανάρθουν!

Set list: Going Out With a Bang / Make It Real / The Zoo / Coast to Coast / Top of the Bill, Steamrock Fever, Speedy’s Coming, Catch Your Train / We Built This House / Delicate Dance / Always Somewhere, Eye of the Storm, Send Me an Angel / Wind of Change / Rock ‘n’ Roll Band / Dynamite / In the Line of Fire /  Drum Solo / Blackout / No One Like You / Big City Nights

Encore: Still Loving You / Rock You Like a Hurricane

Κείμενο: Νίκος Σιγλίδης

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.