Three Lions – Three Lions (Frontiers)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Psychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Τρία λιοντάρια, τρεις Βρετανοί μουσικοί εξαιρετικού ταλέντου, ο κιθαρίστας Vinny Burns (Dare, Ten, Asia), ο drummer Greg Morgan (Dare, Ten) και ο μπασίστας/τραγουδιστής Nigel Bailey που γνωρίστηκαν μέσω του αφεντικού της Frontiers, Serafino Perugino, αποφάσισαν να δημιουργήσουν τη δική τους μουσική, πίσω στο 2012. Δύο χρόνια μετά και με παραγωγό τον Alessandro Del Vecchio, μας παρουσιάζουν τους καρπούς των κόπων τους, δώδεκα κομμάτια καλογυαλισμένου hard rock, που τιμούν το παρελθόν των ίδιων των μουσικών αλλά και όλη την Βρετανική κληρονομιά. Καταρχήν, η φωνή του Bailey θυμίζει ένα κράμα Coverdale και Joe Lynn Turner, ειδικά όσο αφορά το γρέντζο του δεύτερου, ένας συνδυασμός ιδανικός μεταξύ ζεστασιάς και έντασης. Στο μουσικό σκέλος, έχουμε την blues διάθεση των Whitesnake, δισολίες αλά Thin Lizzy, οι μελωδίες και οι ενορχηστρώσεις έχουν άρωμα από Magnum, την παρουσία τους κάνουν κάποια πιο ανάλαφρα στοιχεία στα όρια του AOR, και φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν αναφορές από Ten. Το άλμπουμ είναι αρκετά ομοιογενές και ισορροπημένο ανάμεσα σε πιο επιθετικά κομμάτια όπως το εναρκτήριο “Trouble In A Red Dress”, τα “Hellfire Highway” και “Holy Water”, μπαλαντοειδή όπως το “Winter Sun”, το έντονα ανατολίτικο “Kathmandu” και τα πιο AORάδικα “Twisted Soul” και “Magdalene”. ο δίσκος δεν έχει κάποια χτυπητά αρνητικά στοιχεία, ο ήχος είναι άψογο, παικτικά η τριάδα τα σπάει, μόνο στο συνθετικό κομμάτι μπορώ να τους χρεώσω σαν αρνητικό το ότι θα μπορούσαν να βγάλουν περισσότερη προσωπικότητα. Από κει και πέρα, είναι θέμα προσωπικού γούστου ίσως, το γεγονός πως γούσταρα περίπου τα μισά τραγούδια του δίσκου αυτά που ανέφερα πιο πάνω δηλαδή, με τα υπόλοιπα να μην είναι κακά, αλλά απλά να μην φτάνουν το επίπεδο που βρίσκονται τα άλλα. Μια αρκετά ποιοτική κυκλοφορία που θα ικανοποιήσει αρκετά τους φίλους του μελωδικού hard rock, ότι πρέπει για τις καλοκαιρινές νύχτες που έρχονται.

7/10

Νίκος Κεφαλίδης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.