symmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|both
20000
60
Urfeind – Wraiþaz [EP] (Self-Financed)
50%Overall Score
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είχα ξανακούσει τους Urfeind μέχρι τώρα. Έχουμε να κάνουμε με ένα γερμανικό black metal συγκρότημα με δύο albums ήδη στο ενεργητικό τους και μάλιστα το δεύτερο κυκλοφόρησε πέρσι. Και μπορεί η γερμανική σκηνή να έχει προσφέρει άπλετα συγκροτήματα σε πολλά είδη, είτε με μεγαλύτερη επιτυχία, είτε με μικρότερη, αλλά έχει καταφέρει να μας κάνει να τη μνημονεύουμε σε κάθε ευκαιρία.

Εκτός ίσως από το black metal όπου, παραδόξως, με τον πληθυσμό και τη μουσική παράδοση που έχει αυτή η χώρα, θα περίμενε κανείς να διαθέτει περισσότερα και πιο καταξιωμένα συγκροτήματα. Κάτι που αρχίζει και συμβαίνει μονάχα τα τελευταία χρόνια, με συγκροτήματα όπως οι Dark Fortress, Downfall Of Gaia, Der Weg Einer Freiheit, Falkenbach, Nargaroth, The Ruins Of Beverast και Secrets Of The Moon (άσχετα τη μουσική στροφή που έχουν κάνει οι τελευταίοι). Χώρια που τα συγκροτήματα που προαναφέρθηκαν δεν είναι αυτά τα οποία θα μπορούσε να φέρει στο μυαλό τους ο μέσος black metaller όταν του ζητήσουν να αναφέρει κάποια χαρακτηριστικά συγκροτήματα της σκηνής.

Για μισό λεπτό όμως, είπα ότι οι Urfeind είναι Γερμανοί; Ρωτάω γιατί ακούγοντας το EP θα ορκιζόταν κάποιος, αν δεν γνώριζε τον τόπο καταγωγής τους, ότι οι τύποι ξεπήδησαν από την πολωνική σκηνή η οποία τελευταία μας έχει προσφέρει πολλά πετυχημένα παράγωγα. Ας όψονται οι Mgla, οι οποίοι είναι το πρώτο πράγμα που θα έρθει στο μυαλό κάποιου που θα ακούσει το EP. Οι Γερμανοί όμως δε στέκονται κυρίως εκεί, καθώς δείχνουν ότι έχουν μελετήσει λεπτομερώς τα συγκροτήματα που ξεπήδησαν τελευταία από την πολωνική σκηνή. Και ναι, οι high-pitched κιθάρες δείχνουν ξεκάθαρα την προέλευση της επιρροής, προσπαθούν όμως να μη μένουν εκεί  για να μην φανούν αντιγραφείς. Για παράδειγμα, παραμένουν μινιμαλιστές στις συνθέσεις καθώς και παικτικά, εστιάζοντας στις ατμόσφαιρες, κάτι που μπορεί να βρει κανείς σε πολλά γερμανικά συγκροτήματα της σκηνής.

Ωστόσο, ενώ οι συνθέσεις έχουν μια στιβαρή ατμόσφαιρα και προσπαθούν να σε γραπώσουν και να σε τραβήξουν, τελικά δεν το καταφέρνουν και με το που τελειώνει το EP δεν υπάρχει κάτι που να σου έχει καρφωθεί στο μυαλό, δε βρίσκεις κάποια αξιομνημόνευτη στιγμή που θα σε εντυπωσιάσει και θα σε κάνει να ξαναβάλεις το EP να παίξει. Και είναι κρίμα γιατί συνολικά φαίνεται ότι έχουν ικανότητες και ταλέντο. Πλέον όμως, και με τον πολυπληθυσμό των συγκροτημάτων, αυτό δεν αρκεί πια.

Κάτι άλλο που με ενόχλησε, είναι η αλόγιστη χρήση της δίκασης, σε σημείο ενοχλητικό. Δεν έχω πρόβλημα να υπάρχει εδώ κι εκεί και να προσπαθεί να φτιάξει μια ένταση, μια ατμόσφαιρα. Άλλο αυτό όμως κι άλλο να νομίζεις ότι παίζεις σε power metal συγκρότημα και να παίζεις ασταμάτητα δίκαση. Και δεν έχω απολύτως τίποτα με το power metal, ίσα ίσα, απλά το να προσπαθείς να μπλέξεις το πιο χαρακτηριστικό power metal στοιχείο σε black metal συνθέσεις είναι σα να προσπαθείς να φας μπανάνα με μαγιονέζα. Η δίκαση σε αυτό το EP είναι κάτι τελείως αχρείαστο και υπάρχει σε τεράστιες δόσεις, με αποτέλεσμα να ακούγεται παράταιρο.

Συνοψίζοντας, έχουμε να κάνουμε με ένα ακόμα συγκρότημα που χειρίζεται άρτια τα όργανά του και μπορεί να προσαρμόζεται σε αυτό που προσπαθεί να κάνει, όμως δεν καταφέρνει να απογειώσει το αποτέλεσμα γιατί δεν καταφέρνει να ανεβάσει επίπεδο στις συνθέσεις του. Κι αυτό είναι ένα γενικότερο φαινόμενο που παρατηρούμε στη μουσική τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό, αν τύχει και διαβάσει αυτό το κείμενο κάποιος μουσικός, θα τον παρότρυνα να δώσει βάση στις συνθέσεις, κάτι που ελάχιστοι κάνουν πια, και να μη κοιτάνε μόνο πώς θα βελτιωθούν και πώς θα φιγουράρουν μουσικά, γιατί πλέον έχουμε μπουχτίσει από κάτι τέτοια. Έχουμε γεμίσει από άρτιους μουσικούς, συνθέτες μας λείπουν.

5/10
Σταύρος Πισσάνος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X