RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Wolftooth – Blood & Iron (Napalm)
90%Overall Score
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Από το Richmond της Indiana μας έρχεται αυτό το πολύ ενδιαφέρον κουαρτέτο παραδοσιακού heavy metal. Οι Wolftooth σχηματίστηκαν το 2017 και έχουν στο ενεργητικό τους άλλους δύο δίσκους. Το ομώνυμο ντεμπούτο τους είδε το φως της δημοσιότητας ένα χρόνο μετά την δημιουργία τους και το 2020 έκαναν το δεύτερο δισκογραφικό τους βήμα με τίτλο Valhalla.

Αν αγαπάτε των ήχο των Manilla Road, Cirith Ungol και Manowar αλλά δεν λέτε όχι και σε μπάντες όπως οι Grand Magus, σας έχω εξαιρετικά καλά νέα. Το Blood & Ironδιαθέτει εννέα συνθέσεις εξαιρετικά καλοπαιγμένου heavy metal. Αυτό το είδος που δεν θα περίμενες εύκολα ότι θα συναντούσες σε δίσκο που βγήκε το 2021. Χωρίς γραφικότητες, χωρίς αναχρονισμούς και κυρίως χωρίς να ακούγονται σαν tribute μπάντα όλων των συγκροτημάτων που αγαπήσαμε.

Οι κιθάρες των Jeff Cole και Chris Sullivan (πρώην μέλη των Darknes και οι δύο) λοξοκοιτούν την μια στιγμή τον Tony Iommi και την άλλη μια πιο μινιμαλιστική προσέγγιση του Ross The Boss. Και ντύνουν κάθε κομμάτι με εξωπραγματικά όμορφα riffs γεμάτα ποικιλία και έμπνευση. Η στιγμή που σκάει η εισαγωγή του Winter Whiteστα ηχεία είναι σχεδόν συγκινητική. Θα μπορούσε να είναι χαμένο κομμάτι από το Sabotage των Black Sabbath αλλά η γοητεία του είναι ότι δεν αρκείται σε αυτό τον ρόλο.

Οι Wolftooth δεν ανήκουν στην περίπτωση των απλά καλών μουσικών που αναπαράγουν δουλοπρεπώς την αίγλη των επιρροών τους – και επιρροών όλου του σκληρού ήχου εδώ που τα λέμε –  για να παίξουν το χαρτί της νοσταλγίας. Έχουν μια εντελώς αυτόνομη μουσική προσωπικότητα που μπορεί μεν να χρωστάει πολλά στο Sabotage ή στο Master Of Realityαλλά είναι αυθύπαρκτη, ολοκληρωμένη και με τον τρόπο της, μοναδική.

Γιατί παραμένει μια μίξη όσων αγαπάμε, από το Into Glory Rideμέχρι τους Thin Lizzy, αλλά την ίδια στιγμή δεν τα θυμίζει και δεν τα προσομοιάζει. Μετά την ακρόαση ενός δίσκου των Wolftooth δεν θέλεις συνειρμικά να ακούσεις Manowar ή Thin Lizzy. Θέλεις να ακούσεις ακόμα έναν δίσκο των Wolftooth. Και να ξαναθυμηθείς μαζί τους όλα εκείνα τα στοιχεία που σε έκαναν να αγαπήσεις αυτό το είδος μουσικής.

9/10
Χρύσα Γιουρμετάκη
chrysag.nioti@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X