Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Παρασκευή 20/03/2015

KYTTARO – Ηπείρου 48, Αθήνα

Ναι είναι κλισέ το ότι είναι δύσκολο να σας περιγράψω το τι διημείφθη στο τριήμερο Athens Wreck Festival, κάποια πράγματα απλά τα βιώνεις, αλλά δεν παύει να είναι πραγματικότητα. Πριν ξεκινήσω την περιγραφή για τις τρεις μέρες του festival και τις εντυπώσεις που μου άφησε κάθε μπάντα θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια θετικά και αρνητικά συνολικά για το τριήμερο:

ΘΕΤΙΚΑ:

Α) Πρώτο και σημαντικότερο το πόσο πολύ έχει ανέβει το επίπεδο της Ελληνικής σκηνής. Όλες οι μπάντες που συμμετείχαν ήταν τουλάχιστον αξιόλογες και έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό.

Β) Το εκπληκτικό κλίμα που υπήρχε μεταξύ των συγκροτημάτων που συμμετείχαν με αλληλοβοήθεια, πειράγματα και φοβερό χαβαλέ καθώς και η διάθεση του κόσμου να περάσει καλά και να γουστάρει πράγμα που πιστεύω ότι έγινε.

Γ) Η άψογη διοργάνωση, με το πρόγραμμα να τηρείται κατά γράμμα, χωρίς καθυστερήσεις. Υπήρχε stand με merch από όλες τις μπάντες, ενώ δεν πρέπει να παραλείψω την υποστήριξη στον σύλλογο ΗΛΙΟΣ https://sulogoshlios.wordpress.com τον σύλλογο γονέων, κηδεμόνων και φίλων για την υποστηριζόμενη διαβίωση ατόμων με αυτισμό και άλλες αναπτυξιακές διαταραχές και την ενημέρωση που είχαμε με τη διανομή φυλλαδίων από μέλη του. Γιατί πάνω από όλα είμαστε και παραμένουμε άνθρωποι.

Δ) Τον πολύ καλό ήχο στο σύνολο σχεδόν των συγκροτημάτων που πιστώνεται στα παιδιά του Κυττάρου που επιμελήθηκαν τον ήχο και στις ίδιες τις μπάντες.

Ε) Το ότι το Σάββατο και την Κυριακή το Κύτταρο γέμισε και επιτέλους είδαμε νέες φατσούλες σε συναυλία Ελληνικών σχημάτων.

ΣΤ) Το Wreck είναι πλέον το μεγαλύτερο festival με τη συμμετοχή Ελληνικών συγκροτημάτων και γίνεται θεσμός. Θέλω να πιστεύω ότι χρόνο με το χρόνο θα γίνεται καλύτερο και μεγαλύτερο αξιοποιώντας τις εμπειρίες των προηγούμενων ετών.

ΑΡΝΗΤΙΚΑ:

Εδώ πραγματικά δυσκολεύομαι. Ίσως τα μόνα αρνητικά να ήταν η παρουσία του κόσμου την Παρασκευή που δεν ξεπέρασε τα 160 με 170 άτομα ενώ η προπώληση ήταν σημαντικά μεγαλύτερη !?!?! και το κακό συνήθειο μέρος του κοινού να αποχωρεί για διάφορους λόγους πριν ολοκληρωθεί η συναυλία.

Το γεγονός του ορισμού άλλων συναυλιών τις ίδιες ημερομηνίες με το festival και την απουσία κάποιων γνωστών μελών της Ελληνικής σκηνής δεν θα την σχολιάσω καν, ο καθένας κάνει τις επιλογές του και είναι απόλυτα σεβαστές.

Και πάμε λοιπόν να δούμε τι έγινε την πρώτη μέρα:

PARTHIAN SHOT, DISHARMONY, 666 PACKS, MOTHERFASTER, GRAVASTAR

Gravastar

Gravastar

Οι Gravastar έδωσαν το εναρκτήριο λάκτισμα (για να χρησιμοποιήσω ποδοσφαιρικό όρο) της βραδιάς αλλά και του festival γενικότερα. Νέα μπάντα που συμπλήρωσε το line-up της το 2014 και κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της “Generetic Genesis”. Κινούνται στο χώρο του μελωδικού death metal με τη χρήση διάφορων ατμοσφαιρικών ήχων και πλήκτρων, με πολλά power metal στοιχεία και ένα διαστημικό concept, θυμίζοντας ηχητικά Children Of Boddom και Norther. Ανέβηκαν στη σκηνή του Κυττάρου απόλυτα δεμένοι και καλό προβαρισμένοι παρουσιάζοντας μας τραγούδια από το νέο τους album καθώς και μια διασκευή στο E.T. της Katy Perry. Το υλικό τους άρεσε και δικαίως εισέπραξαν το θερμό χειροκρότημα των λιγοστών παρευρισκομένων. Μόνη μου ένσταση η σκηνική τους παρουσία που ήταν κάπως στατική και ότι θα έπρεπε να είναι πιο ομιλητικοί στο κοινό παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους και τα τραγούδια τους. Πταίσματα που θα βελτιωθούν με τον καιρό και με την τριβή με το “σανίδι”. Να συμπληρώσω τέλος ότι βιντεοσκόπησαν την εμφάνιση τους για την κυκλοφορία ενός Dvd.

Set List: Singularity (Intro), Starseed, Dreaded Αnd Hunted, Pulsar, L.E.D.A., Model Οf Insanity, E.T. (Katy Perry cover), Ever After.

Motherfaster

Motherfaster

Σε χρόνο dt, μετά τις απαραίτητες αλλαγές, τη θέση του στη σκηνή πήρε το τρίο των Motherfaster. Δεν γνώριζα τη μπάντα και την πρώτη της ομώνυμη δουλειά αλλά οι Παμίνος, Βασίλης και Δημήτρης φρόντισαν να διαλύσουν τους τυχόν ενδοιασμούς μου. Με φοβερή και απλή σκηνική παρουσία, με τις βαριές και ασήκωτες κιθάρες τους (Sabbath-ιλα κάργα!) και μια μίξη doom και κλασικού heavy metal ήχου ταρακούνησαν πολλούς σβέρκους. Μας παρουσίασαν τραγούδια από το ντεμπούτο τους, αφιέρωσαν το The Nymph And The God στον αρχιεπίσκοπο, το Jealously Insane στον άτυχο (a.k.a. κερατάς) που επιστρέφει σπίτι του νωρίτερα και απροειδοποίητα, ενώ ο Παμίνος προλόγισε το 24/7 ως ένα τραγούδι για ένα καθίκι που γνώριζα. Από σήμερα δηλώνω οπαδός τους!

Setlist: A Good Idea, A Bad Idea, The Nymph And The God, 24/7, Tunes Of Doom, Jealously Insane, Red Lights.

666 Packs

666 Packs

Άλλη μια άγνωστη σε μένα μπάντα οι 666 Packs. Άγνωστη; E όχι ακριβώς μιας και ο κιθαρίστας Ανδρέας Τσαούσης (Maurader) και ο τραγουδιστής Γιώργος Γιαννάκης (Wild Machine) είναι γνωστοί και μη εξαιρετέοι κύριοι της Ελληνικής σκηνής. Με εκπληκτική σκηνική παρουσία, ο κύριος Γιαννάκης τραγουδούσε δεν τραγουδούσε απλά συμμετείχε στα πάντα και όργωνε τη σκηνή, και με τα μπυρο – τράγουδά τους, ένα μείγμα Ac/dc, Accept και Twisted Sister εποχής Under the Blade, εκτόξευσαν την κατανάλωση της μπύρας από το κοινό στα ύψη. Μα πόσο απλό και εύκολο είναι αυτό το ρημάδι το heavy metal όταν το έχεις.

Setlist:

Disharmony

Disharmony

Και μετά τους 666 Packs ήρθε η ώρα των Disharmony που είχαν χαθεί για αρκετά χρόνια αλλά το 2010 επέστρεψαν για τα καλά με το “Shades Of Insanity”. Εμφανιζόμενοι με μια κιθάρα, μιας και ο έτερος κιθαρίστα τους Στέφανος υπηρετεί τη μαμά πατρίδα, δεν πτοήθηκαν και εισέβαλαν στη σκηνή με το Shades Of Insanity. Καταιγισμός riffs και κανονιοβολισμός από τα drums ταρακούνησε το Κύτταρο για τα καλά! Έπαιξαν τρία τραγούδια από την επερχόμενη νέα δουλειά τους τα No Guard, Fading και The Abyss Noir, έπαιξαν το This Possible Lie από το Shades… και έκλεισαν με το καλύτερο τραγούδι τους κατά τη γνώμη μου το Cosmic Anarchy. Μπορεί αυτή η μίξη modern metal με prog και με thrash ξεσπάσματα να μην είναι και πολύ του γούστου μου, αλλά κανείς από τους παρευρισκόμενους δεν φάνηκε να νοιάζεται για τις μουσικές μου προτιμήσεις και δικαίως τους αποθέωσε.

Setlist: Shades Of Insanity, No Guard, Fading, This Possible Lie, The Abyss Noir, Cosmic Anarchy.

Parthian Shot

Parthian Shot

Τελευταία μπάντα της βραδιάς οι Parthian Shot οι οποίοι δραστηριοποιούνται από το 2003 και πραγματικά είναι δύσκολο να βάλεις ταμπέλα στη μουσική που παίζουν μιας και ξεκινά από το prog metal των Dream Theater, των Symphony X και των Evergrey και καταλήγει σε στοιχεία από μπάντες όπως οι Pantera, οι Faith No More και οι Spliknot. To ep τους δεν με είχε ενθουσιάσει μιας και μου ακουγόταν πολύ πολύπλοκο και κουραστικό αλλά η εμφάνισή τους με έκανε να αναθεωρήσω. Έπαιξαν περίπου μια ολόκληρη ώρα, με πλήρη επαγγελματισμό, με κορυφαίο εξοπλισμό και πραγματικά ενθουσίασαν τόσο εμένα όσο και το κοινό. Οι κιθαρίστες της μπάντας Chris Mike και Κώστας Σμόνος έδωσαν πραγματικό ρεσιτάλ με τα riffs τους και τα σολίδια τους, το rythym section των Ανδρεά Μήλιου στα drums και Γιάννη Λυκάκη στο μπάσο εντυπωσίασε με την τεχνική του και το παίξιμό του, ο Διαμαντής Καλαφατίδης στα keyboards έδωσε το κάτι παραπάνω και δημιούργησε την κατάλληλη ατμόσφαιρα και τέλος ο Παναγιώτης “Πάρθος” Παπαγεωργίου σε μεγάλη φόρμα απλά τα έδωσε όλα με φοβερή επικοινωνία με τον κόσμο, ενώ η ατάκα του “Καλησπέρα είμαστε οι Opeth” απλά έγραψε!!! Έπαιξαν και τα τέσσερα τραγούδια του Ep τους, τα καινούργια For Me, Promises (The Damnocracy Anthem) και Jaded καθώς και μια διασκευή στο Edge Of Thorns των Savatage. Απλά άξιοι!!!

Setlist: Intro, Placebo, For Me, Promises (The Damnocracy Anthem), Stolen-Back Life, Contro Versus, Old Enough, Edge Of Thorns (Savatage cover), Jaded.

Η πρώτη μέρα λοιπόν κύλησε εξαιρετικά και δημιούργησε τεράστια αδημονία και προσδοκίες για αντάξια συνέχεια την επόμενη…

Ανταπόκριση: Πάνος Πρέντζας
Φωτογραφίες: Θέμης Γιαννόπουλος

Οι φωτογραφίες μας παραχωρήθηκαν ευγενικά από τον φίλο και αδερφό Θέμη Γιαννόπουλο από τους αφανείς ήρωες της Ελληνικής σκηνής που αφιλοκερδώς τρέχουν και καλύπτουν τα πάντα. Την εκπληκτική δουλειά του Θέμη μπορείτε να δείτε εδώ: Of Steel And Light και εδώ: Of Steel And Light . Thanks bro!!!

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.