vinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothPsychotic Waltz_Ath_468x60 - 468|60|Psychotic Waltz_Ath_468x60|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||both
20000
60
Affäire – Less Ain’t More (Perris)
40%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Για κάποιο λόγο τώρα τελευταία μου έρχονται αρκετές κυκλοφορίες από Πορτογαλία μεριά. Καλό αυτό, αφού είναι μία χώρα που δεν λες ότι έχει παράδοση στον σκληρό ήχο. Οι τεράστιοι πρωτοπόροι του gothic metal εξαιρούνται φυσικά (όλοι ξέρουμε σε ποιους αναφέρομαι). Μετά από αυτούς, το χάος, αφού κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει έστω να πλησιάσει την δημοτικότητά τους.

Οι Affäire ιδρύθηκαν το 2011 και έκτοτε μετράνε στη δισκογραφία τους ένα single 7”, ένα EP και άλλο ένα full-length. Το Less Aint Moreείναι η δεύτερη ολοκληρωμένη κυκλοφορία τους και αν δει κανείς τις φωτογραφίες τους, είναι απολύτως ξεκάθαρο τι παίζουν. Μπαντάνες, δερμάτινα, χαζές πόζες, ηλίθια χτενίσματα, έχουν όλα τα υλικά για να δείξουν πως μουσικά και στιλιστικά έχουν ξεμείνει κάπου στα 80s. Θα ήθελαν πάρα πολύ να είχαν μεγαλώσει και να έπαιζαν μουσική στη Sunset Strip, γι’ αυτό και το hard rockτους είναι άμεσα επηρεασμένο από τις μπάντες που συνέδεσαν το όνομά τους με τη συγκεκριμένη περιοχή (Ratt, L.A. Gunsκ.α.).

Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι τα καταφέρνουν κιόλας. Η μουσική τους προφανώς και δεν έχει κάποια πρωτοτυπία, δε νομίζω ότι επιδίωκαν κάτι τέτοιο έτσι κι αλλιώς, αλλά είναι υπερβολικά απλή και δεν κάνει την διαφορά. Τα riffsμοιάζουν λες και υπάρχουν μόνο και μόνο για να μην ακούγεται ένα κενό, αφού είναι τόσο απλοϊκά και αδιάφορα που πραγματικά δε σου μένει το παραμικρό στο μυαλό μετά την ακρόαση. Στο ίδιο επίπεδο και τα solos, γενικά η κιθαριστική δουλειά είναι λες και έγινε από κάποιον που έμαθε να παίζει ένα μήνα πριν την ηχογράφηση.

Τα φωνητικά προσπαθούν να βγάλουν γρέζι και τσαχπινιά και είναι αρκετά τίμια μπορώ να πω. Όσο για τα refrains, κακά τα ψέματα, είναι αυτά στα οποία βασίστηκε η επιτυχία αυτής της μουσικής. Κι εκεί μια από τα ίδια, αν και προσπαθούν με backingφωνητικά και μελωδίες να τα κάνουν ενδιαφέροντα, αλλά εννιά κομμάτια μετά κανένα δε με ώθησε να το τραγουδήσω, όλα μπήκαν από το ένα αυτί και βγήκαν από το άλλο.

Μπάντες που νοσταλγούν μια εποχή που δεν έζησαν και προσπαθούν να παίξουν όπως τότε υπάρχουν πολλές, ειδικά στην εποχή που διανύουμε. Ελάχιστες τα καταφέρνουν με θεαματικά αποτελέσματα. Οι υπόλοιπες, είναι για να γουστάρουν οι ίδιοι χωρίς όμως ελπίδες για κάτι περισσότερο. Εκεί ανήκουν και οι Affäire.

4/10
Γιώργος Τερζάκης
geo.terzakis@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X