Psychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||both
20000
60
Animals As Leaders – Parrhesia (Sumerian)
75%Overall Score
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Οι Animals As Leaders είναι ένα από τα συγκροτήματα που γουστάρω εδώ και χρόνια, αλλά δεν είχα το χρόνο να εντρυφήσω εις βάθος σε όλη τη δισκογραφία τους, με την έννοια ότι πρόκειται για εξαιρετικά απαιτητικό άκουσμα και το να έχεις ακούσει τους δίσκους τους 2-3 φορές τον καθένα είναι σα να μην τους έχεις ακούσει, μιας και με το βάθος που διαθέτουν σε κάθε ακρόαση ανακαλύπτεις και κάτι διαφορετικό στις συνθέσεις και στις πτυχές τους. Κάποιους δίσκους λοιπόν τους έχω μελετήσει στο απαιτούμενο βάθος, κάποιους άλλους όχι τόσο και έχω μείνει στις προαναφερόμενες 2-3 ακροάσεις.

Και οι δίσκοι που δεν έχω μελετήσει τόσο πολύ είναι κυρίως οι μεταγενέστεροι, είτε λόγω έλλειψης χρόνου, είτε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος, γιατί ένιωθα μια επαναληψιμότητα στη μουσική τους, η οποία εμένα με κουράζει όσο κι αν γουστάρω ένα άκουσμα. Και αυτό το αίσθημα μου βγαίνει και με την ακρόαση και του νέου τους δίσκου. Ναι, ο δίσκος συνεχίζει να σε κάνει να θες να πουλήσεις την κιθάρα σου αν είσαι κιθαρίστας, ναι, οι συνθέσεις συνεχίζουν να παραμένουν απολαυστικές παρά τον nerd χαρακτήρα τους, όμως νιώθω ότι έχουν αρχίσει και εγκλωβίζονται στα ίδια μοτίβα που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Μη δαγκώνεστε πάντως, οι συνθέσεις εξακολουθούν να είναι εξαιρετικές, δείγμα ενός συγκροτήματος που μπορεί να συνδυάζει τέλεια την τεχνική και τη σύνθεση χωρίς να κουράζει και να μπορεί να απευθύνεται και σε άτομα σαν και μένα που δε σκαμπάζω γρι από μουσική θεωρία και δεν είμαι σε θέση να περιγράψω τις εναλλαγές σε ρυθμούς, τέμπο, μέτρα και χρόνους, αλλά καταλαβαίνω ότι όλα αυτά χρησιμοποιούνται με μέτρο και συνδυάζονται άψογα σε συνθετικό επίπεδο, με αποτέλεσμα το όνομά τους να έχει μεγαλώσει σε δυσθεώρητο επίπεδο.

Απλά, εγώ προσωπικά, δε νιώθω πια το μεγαλείο που ένιωθα όταν άκουγα τους πρώτους δίσκους τους και με έκαναν να ανατριχιάζω. Μπορεί το επίπεδό τους να είναι υψηλότερο από το 99% των συγκροτημάτων εκεί έξω (εξάλλου δεν είναι τόσο εύκολο να φτιάξεις τόσο μεγάλο όνομα παίζοντας instrumental), αλλά, όπως ανέφερα και πιο πάνω, το γεγονός πως μοιάζουν να εγκλωβίζονται στο πλαίσιο που οι ίδιοι έχουν ορίσει, τους αφαιρεί πόντους, αλλά αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που αυτός ο δίσκος υστερεί από τους υπόλοιπους από τη δισκογραφία τους. Και στην τελική, αν εσείς είστε εντάξει με αυτό το γεγονός, εμένα δε μου πέφτει λόγος.

7,5/10
Σταύρος Πισσάνος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X