Athena's Wake -The Contemplation [EP] (Twin Peak)
65%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both
20000
110

Με το ντεμπούτο EP των τεσσάρων, μόλις, κομματιών έρχονται να μας συστηθούν από το Geelong της Αυστραλίας αυτοί εδώ οι πιτσιρικάδες που σε πρώτη φάση κερδίζουν τις εντυπώσεις. Όχι ακριβώς αυτό που θα περιμέναμε να ακούσουμε από αυτή τη γωνιά του πλανήτη μιας και τα ιδιαίτερα death/black ακούσματα είναι αυτά που περισσότερο θυμόμαστε από εκεί. Βέβαια και οι ίδιοι με αυτό το τρόπο περιγράφουν τη μουσική τους ,αλλά και πάλι δεν είναι αυτό ακριβώς που θα περίμενε κανείς. Το death/ black ύφος όπως και οι ίδιοι το περιγράφουν είναι ότι πιο modern (καλύτερα να χρησιμοποιήσω την αγγλική ορολογία) θα περίμενε κανείς να ακούσει. Τα πιο death metal σημεία τους θα έλεγε κανείς ότι συγκλίνουν προς τη deathcore νοοτροπία χωρίς όμως να φείδονται blast-ιδίων. Το black metal στοιχείο από την άλλη έγκειται περισσότερο σε μια γενικότερη ατμόσφαιρα που πλανάται πάνω από τα κομμάτια (ίσως και σε κάποια σχιστά φωνητικά) και σίγουρα όχι σε συγκεκριμένες τεχνοτροπίες του ύφους. Βέβαια κάποια σημεία ίσως σας θυμίσουν, κάπως τους πιο σύγχρονους Behemoth αλλά η δική εκτίμηση έχει γι αυτούς εδώ τους Opeth σε πρώτο πλάνο. Στο σημείο αυτό να αποδώσω τα εύσημα στο τραγουδιστή για τη καταπληκτική χροιά του που πραγματικά μου έφερε στο νου τον Mikael Akerfeldt (ειδικά περιόδου “Ghost Reveries”) αλλά και το όλο παίξιμο της μπάντας μαζί και με το ιντερλούδιο της προσπαθεί να αγγίξει λίγη από την μαγεία των Σουηδών progsters. Για να το κλείσουμε και να μην κουράζουμε, φαίνεται πως οι τύποι θέλουν λίγο να το πάνε προς τα εκεί μεριά. Τα ακούσματα τους όμως δείχνουν μια αποτυχία στο να χειριστούν τα ντελικάτα και σαφώς άλλης εποχής στοιχεία των Opeth, που ακόμα και σήμερα είναι αυτά που τους ξεχωρίζουν. Κατά συνέπεια καλά τα πήγαμε μέχρι εδώ, το ζητούμενο πλέον είναι όμως να διευρύνουμε τους μουσικούς μας ορίζοντες.

6.5/10

Τάσος Δεληγιάννης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.