nano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||both
20000
60
Deathwhite - Ethereal [EP] (Self Financed)
60%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Το Αμερικάνικο τρίο (ή μήπως είναι περισσότεροι;) των Deathwhite καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου μιας και είναι ελάχιστες οι πληροφορίες σχετικά με τη μπάντα και άγνωστα τα ονόματα των μελών που συμμετέχουν. Οι Deathwhite λοιπόν σχηματίστηκαν το 2012 και το “Ethereal” EP αποτελεί την πρώτη τους αυτοχρηματοδοτούμενη επίσημη κυκλοφορία. Μουσικά κινούνται στα μονοπάτια του ατμοσφαιρικού, μελωδικού metal με επιρροές από Katatonia, mid-90’s Paradise Lost, Alcest, πρώιμους Anathema αλλά και Amorphis και Tool. To “Ethereal” περιέχει 5 τραγούδια (συν το ομώνυμο “Ethereal” intro) και ηχογραφήθηκε την άνοιξη του 2014 με παραγωγό και μηχανικό ήχου τον Matt Very στα Very Tight Studios με εξαίρεση το τελευταίο κομμάτι “A Burden Τo Carry” που ηχογραφήθηκε το φθινόπωρο του 2013. Η παραγωγή είναι πολύ καλή, τα φωνητικά είναι καθαρά και ευαίσθητα με μια έντονη δόση μελαγχολίας, τα riff και τα solos στις κιθάρες απλά και μελωδικά, τυπικά του ιδιώματος ενώ και το rhythm section αποδίδει μια χαρά. Όσον αφορά συνολικά τα τραγούδια χωρίς να είναι άσχημα σου αφήνουν την αίσθηση ότι τα έχεις ξανακούσει και ξανακούσει στο παρελθόν ενώ και η δομή τους, κλασσική εισαγωγή-ξέσπασμα – κλασσικό μέρος ή το αντίθετο δυνατή εισαγωγή – μελωδικό ακουστικό break – πάμε πάλι δυνατά, είναι προβλέψιμη και κουραστική. Ίσως στην επόμενη full – length κυκλοφορία τους οι μυστηριώδεις Deathwhite να μας προσφέρουν περισσότερα, για την ώρα όσοι αρέσκεται στον ατμοσφαιρικό ήχο ρίξτε τους μια “αυτιά”.

6/10

Πάνος Πρέντζας

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X