vinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
60
Black Magnet – Hallucination Scene (20 Buck Spin)
60%Overall Score
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2021 728×90 - 728|90|Russian Circles 2021 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||both
20000
110

One-man show ξεκάθαρα είναι ο κύριος ονόματι James Hammontree, ο οποίος δημιούργησε ολομόναχος το πρώτο ολοκληρωμένο του album ως Black Magnet. Το είδος λίγο περίεργο αφού ναι μεν είναι θεωρητικά industrial metal, όμως εμένα μου κάνει πιο πολύ για industrial, παρά για metal. Τα κομμάτια είναι ωραία, ωστόσο δεν είναι τόσο αυτού του μουσικού ιδιώματος.

Ο δίσκος αυτός αποτελείται από οκτώ κομμάτια μέτριας διαρκείας το καθένα και είναι η δεύτερη δουλειά του James, μετά την κυκλοφορία του πρώτου του EP, με ομώνυμο τίτλο “Black Magnet” το 2018. Αν έχω να κάνω μία σύγκριση ανάμεσα σε αυτές τις δύο κυκλοφορίες θα έλεγα πως σίγουρα το EP έχει πιο πολλά metal στοιχεία μέσα του, ενώ το “Hallucination Scene” οδεύει πολύ περισσότερο προς την ηλεκτρονική μουσική. Οπότε κάπου το χάσαμε. Μπορεί να είχε μέσα του ηλεκτρική κιθάρα και βρώμικα τύμπανα αλλά δε φτάνει

Διαβάζοντας πληροφορίες για αυτό το project, είδα πως κύριες πηγές έμπνευσης, αποτέλεσαν μεταξύ άλλων μπάντες όπως οι πολύ λατρεμένοι Ministry, οι Νine Inch Nails και οι Godflesh. Και όντως μπορείς να δεις την ομοιότητα σε κάποια σημεία ειδικά με τους NIN αλλά πάλι δεν είναι το ίδιο. Ίσως φταίει το γεγονός πως όλος ο δίσκος είναι ένα δημιούργημα ενός και μόνο ατόμου και δεν υπήρχε ολόκληρη μπάντα από πίσω να παίζει, πράγμα που πιστεύω είναι σημαντικό.

Κατά τα άλλα, τα κομμάτια είναι συμπαθητικά και ακούγονται (τα περισσότερα) με ευκολία, ακόμα και από κόσμο που δεν είναι πολύ του είδους αυτού. Θα ήταν τέλεια ας πούμε σε κανένα rave party αλλά μέχρι εκεί. Γιατί δεν πραγματεύονται και κάτι συγκεκριμένο τα τραγούδια, όπως αυτά των Ministry που είναι καθαρά πολιτικοποιημένα σε θεματολογία για παράδειγμα. Υπάρχουν απλά για να υπάρχουν ή τουλάχιστον αυτό βγάζουν σε μένα με μία απλή ακρόαση.

Δεν είναι κάτι πολύ σημαντικό, ούτε και κάτι άσχημο στο άκουσμα, είναι απλά καλά κομμάτια. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Μπράβο στον άνθρωπο πίσω από τη μουσική αλλά επειδή είναι λίγο ιδιαίτερο το είδος θέλει και προσοχή για να υπάρξει ισορροπία ανάμεσα στην ηλεκτρονική μουσική και το metal.

6/10
Μαρία Κανελλάκη
m[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X