Days Of Jupiter – Panoptical (Metalville)
60%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both
20000
110

Κοντεύουν να κλείσουν δέκα χρόνια οι Days Of Jupiter όμως μέχρι να πέσει το νέο τους άλμπουμ στα χέρια μου είχαν για κάποιο λόγο περάσει κάτω από το ραντάρ μου. Η αρχή έγινε το 2010 και έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει τρία albums (σ.σ.: το Secrets Brought To Life το 2012, το OnlyAshes Remain το 2015 και το New Awakening το 2017). Στην πατρίδα τους είναι αρκετά δημοφιλείς ενώ έχουν εμφανιστεί σε όλα τα μεγάλα festivals.

Πάμε στο Panoptical. Κάτι ο τίτλος του δίσκου, κάτι το όνομα του συγκροτήματος, κάτι το εξώφυλλο, κάτι το ότι η εταιρεία τους δεν μπήκε στον κόπο να στείλει Δελτίο Τύπου, με έκανε να υποθέσω ότι οι άνθρωποι παίζουν κάνα ψαγμένο prog ή άντε βαριά καρδιά τίποτα συμφωνικό. Έπεσα ελαφρώς έξω. Οι Days Of Jupiter παίζουν “μονδέρνο” (ναι) rock το οποίο πολύ συχνά κλείνει το μάτι του στο Nu-metal, κυρίως όμως της σκοτεινής του ατμόσφαιρας. Ως εδώ καλά. Δεν λέω πως αυτός είναι ο ήχος που με συνεπαίρνει αλλά μπορώ και πρέπει να παραδεχθώ ότι από την μια η φωνή του πολύ καλού Janne Hilli και από την άλλη η δυνατή παραγωγή στην αρχή μου έκανε καλή εντύπωση.

Όσο όμως πέρναγε η ώρα δυστυχώς έβρισκα τον εαυτό μου όλο και πιο δύσκολα εστιασμένο στον ήχο τους. Το να είσαι σκοτεινός έχει και τα μειονεκτήματα του και εδώ γενικά το γεγονός πως τα πιο πολλά τραγούδια δεν ανεβάζουν στροφές είναι κάτι που κουράζει. Από την άλλη δεν μπορώ να πω ότι εντόπισα κάποιο hit ή τουλάχιστον δεν μπορώ να πω ότι μετά το πέρας της ακρόασης μου έμεινε κάποιο refrain στο μυαλό. Για εμένα αυτό είναι και το πιο σοβαρό πρόβλημα του δίσκου: δεν έχει έστω ένα κομμάτι που να σου μείνει.

Κακίες οι συνθέσεις δεν είναι – είναι αρκετά ισορροπημένες και αν μη τι άλλο σαν παίκτες το έχουν το άθλημα. Ειδικά προς το τέλος κάπου πάει να φτιάξει το πράγμα. Ίσως εμένα να μην μου κάνουν κλικ. Παρόλα αυτά έχουν τις στιγμές τους και πιστεύω ότι οπαδοί του ήχου θα εκτιμήσουν περισσότερο από εμένα το Panoptical.

6/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.