haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothForged In Black 728×90 - 728|90|Forged In Black 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothSolitary-Banner - 728|90|Solitary-Banner|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothThe-Medea-Project 728×90 - 728|90|The-Medea-Project 728×90|||both
20000
110

Είναι γνωστό ότι εκτός από τον χρόνο, αν πραγματικά υπάρχει χρόνος αλλά αυτό δεν είναι κάτι που θα κουβεντιάσουμε εδώ πέρα, τίποτα άλλο δεν είναι γραμμικό. Όλα είναι ένας κύκλος: μόδα, πολιτική, ζωή. Ε δε θα μπορούσε να είναι εκτός η μουσική. Έτσι λοιπόν εδώ και μερικά χρόνια υπάρχει μία αναβίωση του ήχου που είχαν κάποιες μπάντες περίπου 40 χρόνια πριν. Και όπως πάντα, κοτσάραμε μία ταμπέλα για να καταλαβαίνουμε τι παίζουν οι σημερινές μπάντες αυτού του στυλ. Και το όνομα αυτού: Occult rock! Μπάντες όπως οι The Devil’s Blood, αν και μας άφησαν νωρίς, οι Jex Thoth, Ghost B.C., Witchcraft για να ονομάσω κάποιες από τις πιο γνωστές πήραν τον ήχο τον 70’s από το χεράκι και τον έφεραν πάλι στο προσκήνιο. Μία ακόμα μπάντα είναι και οι Νορβηγοί Devil. 1,5 χρόνο λοιπόν μετά από το ντεμπούτο τους “Time to Repent”, το κουαρτέτο επιστρέφει με το δεύτερο πόνημά τους με τίτλο “Gather The Sinners”. Έχοντας σαν Βίβλο τους δίσκους των Black Sabbath και μαζί με αυτούς, στο παράτημα, ότι έχουν κάνει οι Electric Wizard (ακούστε τον ήχο και την ατμόσφαιρα στο “Beyond The Gate” και θα καταλάβετε), μας δίνουν 50 + λεπτά ψυχεδελικού / occult rock με doom ενέσεις και μερικά ψήγματα παλιού, Sabbath-ικού NWOBHM σε τραγούδια όπως το “Darkest Day”. Ακόμα και η παραγωγή δεν είναι γυαλισμένη, αλλά μπορείς να ακούσεις τα πάντα, προσπαθώντας να αναβιώσουν την όλη αισθητική προηγούμενων δεκαετιών. Το μπάσο σε αρκετές περιπτώσεις είναι αρκετά μπροστά για να δώσει τον απαιτούμενο όγκο, κάτι που πότε δε με χάλασε σε δίσκους όπως αυτόν. Ειδική μνεία θα ήταν καλό να γίνει στα ” Mother Shipton pt. I ” και “Mother Shipton pt. II”, τα οποία εξιστορούν την ιστορία μίας μάγισσας του 15ου αιώνα στο Yorkshire, η οποία λέγεται ότι είχε προφητεύσει τη μεγάλη πυρκαγιά του Λονδίνου. Ναι δεν είναι κάτι καινούριο, ναι έχουν ένα όνομα τόσο κλισέ όσο είναι τα γαρίφαλα σε σκυλάδικο, ναι όλα αυτά τα έχετε ξανακούσει, αλλά ρε γαμώτο, πώς να το κάνουμε υπάρχουν ήδη που σηκώνουν πειραματισμό και κάποια που καλύτερα να τα αφήνεις όπως είναι. Ε και αυτό που παίζουν πρέπει να μείνει όπως είναι!

7.5/10

Χάρης Παπαδόπουλος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.