Hazards Of Swimming Naked – Take Great Joy (Bird’s Robe)
60%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Όταν βλέπεις χώρα καταγωγής Αυστραλία, τότε κάτι καλό πρέπει να περιμένεις. Δεν είναι μυστικό ότι αυτή η χώρα έχει δώσει τα τελευταία χρόνια φοβερά συγκροτήματα και εξαιρετικές κυκλοφορίες από όλο το φάσμα του σκληρού ήχου. Μία τέτοια περίπτωση σχεδόν είναι και οι Hazards Of Swimming Naked οι οποίοι κυκλοφορούν το δεύτερο τους album, εννιά ολόκληρα χρόνια μετά το Our Lines Are Downτου 2009. Το γιατί λέω σχεδόν, εξηγείται παρακάτω.

Το σεστέτο από το Brisbane επιδίδεται σε instrumental post-rock, το οποίο μέσα από την ατμόσφαιρα και την μελωδία του επιχειρεί τα ταξιδέψει τον ακροατή. Φαίνεται και από το απλό μεν, αλλά πολύ όμορφο δε εξώφυλλο αυτό το οποίο προσπαθεί να μεταδώσει. Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που πιστεύω ότι πραγματικά δεν χρειάζονται οι στίχοι ώστε να δώσουν κάτι περισσότερο στο αποτέλεσμα, αφού η μουσική από μόνη της αρκεί για να σε κάνει να του αφιερώσεις το χρόνο σου. Οχτώ τραγούδια και σαράντα λεπτά μετά, είναι χρόνος ο οποίος πέρασε πολύ ευχάριστα.

Οι Αυστραλοί δεν αναζητούν το πολύπλοκο στις συνθέσεις τους. Οι δομές τους είναι απλές και κατά κύριο λόγο σε χαμηλές ταχύτητες, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν οι πολύ όμορφες μελωδίες στις κιθάρες. Τα φωνητικά πάντως δεν είναι εντελώς απόντα, καθώς στο πολύ ωραίο και διαφορετικό “Sofðu Unga Ástin Mín” (Sleep My Young Love), ακούμε μία αιθέρια γυναικεία φωνή να τραγουδάει ένα νανούρισμα το οποίο γράφτηκε από έναν Ισλανδό ποιητή το 1911. Τα υπόλοιπα κομμάτια ακολουθούν τη γενική ιδέα, ενώ εκτός των «παραδοσιακών» οργάνων, έχουν βάλει και πιάνο, βιολί, βιόλα και τσέλο.

Τώρα, ο λόγος που στην αρχή του κειμένου έγραψα το «σχεδόν», είναι επειδή το Take Great Joyείναι μεν ένα ωραίο post-rock album, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχει το κάτι παραπάνω το οποίο θα με κάνει να το ξεχωρίσω ανάμεσα σε τόσες και τόσες κυκλοφορίες. Είναι μία καλή κυκλοφορία με μερικά πολύ ιδιαίτερα σημεία, αλλά μέχρι εκεί. Μετά από μερικές ακροάσεις, δεν μου άφησε την επιθυμία να συνεχίσω να το ακούω. Και εκεί είναι που χάνει το παιχνίδι.

6/10
Γιώργος Τερζάκης
geo.terzakis@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.