Heaven's Trail – Lethal Mind (Escape Music)
50%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Chania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothuts_banner728x90 - 728|90|uts_banner728x90|||both
20000
110

Με μέλη προερχόμενα από την ελίτ της γερμανικής heavy metal και hard rock σκηνής των 90s κάποιος θα έλεγε πως οι Heavens Trail είναι καταδικασμένοι να επιτύχουν. Κάτι τέτοιο βέβαια απαιτεί χρόνο και υπομονή αν δε θες να είσαι ένα σχήμα απλά βασισμένο στην θητεία των μελών της.

Το συγκρότημα αποτελεί το προσωπικό στοίχημα του πρώην κιθαρίστα των Jaded Heart, Barish Kepic, ο οποίος σε συνεργασία με τον επίσης συνέταιρο Michael Muller προσπαθεί να κάνει ένα είδους hard ‘n’ heavy πάντρεμα χωρίς πολλές πρωτοτυπίες αλλά με αρκετά heavy riffs που το κάνουν άξιο προσοχής. Απολαυστικό πλεονέκτημα είναι στα σίγουρα ο Rick Altzi (Masterplan, ex-At Vance) πίσω από το μικρόφωνο που διαθέτει εκείνο το «μπουκωμένο» γρέζι στη φωνή ώστε να δώσει στο Lethal Mindόση περισσότερη ψυχή γίνεται. Κάτι που φαινομενικά είναι δύσκολο σε μία περίοδο που η πλειονότητα των hard rock ερμηνευτών το πάει τελείως μηχανικά. Θα μπορούσες να το πεις και ένα είδους άτυπου “supergroup” που απλά δεν είναι οικείο στο ευρύ κοινό. Όσον αφορά τώρα τα κομμάτια.  Ο δίσκος δε νομίζω να αφήσει κανέναν οπαδό του hard rock παραπονεμένο, μιας και περιέχει όλα τα στοιχεία που περιμένεις ν’ ακούσεις από μία τέτοιου είδους κυκλοφορία. Κλασικά hard rock σολαρίσματα, ρυθμικά riffs και μελωδικά περάσματα στα refrain. Αν και σε αυτό το τελευταίο χρειάζονται περισσότερη δουλειά διότι, καλώς ή κακώς, ένας hard rock δίσκος που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να έχει έστω ένα hit.

Σε γενικές γραμμές το Lethal Mindακούγεται εύκολα και δίχως εκπλήξεις, είτε αυτές είναι ευχάριστες είτε δυσάρεστες.  Έχει δύναμη στις συνθέσεις (που τη χρωστάει κατά βάση στον frontman) αλλά, δυστυχώς, δε διαθέτει εκείνο το στοιχείο πρωτοτυπίας που θα σε παροτρύνει να το ξανακούσεις.

Χάρης Μπελαδάκης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.