nano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Hell Machine – Relentless Aggression (Self-Financed)
50%Overall Score
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|both
20000
110

Οι Hell Machine μας έρχονται από την βόρεια Αυστραλία κι αποτελούνται από τους μουσικούς Dave Hellrazor (μπάσο, φωνητικά) και Mal Machine (τύμπανα, φωνητικά). Σχηματίστηκαν το 2015 από τον πρώτο ως ατομικό project και ο δεύτερος ήρθε να συμπληρώσει την σύνθεσή τους ως ντουέτο ένα χρόνο αργότερα. To Relentless Aggressionαποτελεί την δεύτερη ολοκληρωμένη κυκλοφορία τους, μετά το ντεμπούτο τους Merciless Hate του 2018.

Στο ενεργητικό τους έχουν επίσης το single War On The Cross που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά και το demoWelcome To Hell. Το τελευταίο αποτελεί την παρθενική δισκογραφική εμφάνιση της μπάντας, καθότι κυκλοφόρησε έναν χρόνο μετά την δημιουργία τους, την στιγμή που άρχισαν δηλαδή πλέον να λειτουργούν ως δυάδα. Η μπάντα παίζει παλιομοδίτικο thrash metal στα πρότυπα των Destruction, Kreator, Sodom και πρώιμων Metallica.

Το μόνο στοιχείο που αποτελεί αναγνωριστικό της χρονολογίας κυκλοφορίας του δίσκου είναι η παραγωγή του. Όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που περιλαμβάνουν τις δομές των συνθέσεων, τον τρόπο ερμηνείας του τραγουδιστή και τον τρόπο παιξίματος, το εξώφυλλο και φυσικά τον ίδιο τον ήχο, παραπέμπουν σε αναδρομή στο παρελθόν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το ζήτημα είναι ότι λείπει εκείνο το στοιχείο που θα ξεχώριζε την μπάντα είτε σε σύγκριση με πρόσφατους αναβιωτές του ιδιώματος, είτε σε σύγκριση με τα μεγαθήρια και τις μπάντες μεσαίας κατηγορίας του παρελθόντος.

Οι οκτώ συνθέσεις του Relentless Aggressionφανερώνουν ακριβώς αυτό. Έναν δίσκο που αποτελεί καλή ιδέα στην θεωρία, διαθέτοντας τα τυπικά προσόντα που θα ζητούσε κανείς από ένα αντίστοιχο εγχείρημα. Τέτοια είναι οι εκτελεστικές ικανότητες των μελών και όλα τα χαρακτηριστικά που έχουν καταστήσει το είδος αγαπητό στους οπαδούς του. Στην πράξη όμως, του λείπει εκείνη η σπίθα που σε κάνει να θέλεις να ξανακούσεις έναν δίσκο ή που θα σε κάνει να θυμάσαι ένα riff ή έστω την αίσθηση ότι είχες μια ενδιαφέρουσα εμπειρία ακρόασης. Κοντολογίς, είναι ότι δεν πρέπει να είναι ένας thrash metal δίσκος, της  παλιάς ή της νεότερης σχολής: βαρετός.

5/10
Χρύσα Γιουρμετάκη
chrysag.nioti@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X