RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Lares – Towards Nothingness (Argonauta)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Οι Lares δημιουργήθηκαν το 2015 στην Γερμανία, συνδυάζοντας το post-metal με το doom, το prog metal με το black, μαζί με πολλές ambient δόσεις. Η πρώτη τους κυκλοφορία ήταν ένα EP με τίτλο Mask Of Discomfort το 2017 και πλέον ήρθε η ώρα και για τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο. Αν ο συνδυασμός όλων των προαναφερθέντων ειδών σας φαίνεται απλώς σαν ένας αχταρμάς, οι Lares είναι εδώ για να αποδείξουν πανηγυρικά το αντίθετο.

Πατώντας έναρξη, έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν γεμάτο και συντριπτικό ήχο ήδη από τα πρώτα λεπτά. Τα στοιχεία που κυριαρχούν είναι το sludge και η ψυχεδέλεια, με όλα τα υπόλοιπα να έπονται. Το καθένα από αυτά είναι τοποθετημένο με αβίαστο τρόπο και στην κατάλληλη στιγμή, ώστε να δώσει ένα άρτιο αποτέλεσμα, προσεγμένο και καλοδουλεμένο. Πρόκειται γενικότερα για ένα πολύ δεμένο αποτέλεσμα ούτως ή άλλως. Διακριτική, μα καταλυτική, είναι και η χρήση των πλήκτρων, όπως επίσης και κάποιες τάσεις του προς μελωδικότερο παίξιμο, οι οποίες διαφαίνονται εδώ κι εκεί.

Αυτό στο οποίο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό το Towards Nothingness είναι το χτίσιμο ατμόσφαιρας. Κάθε δευτερόλεπτο του δίσκου βγάζει μια σκοτεινή επιβλητικότητα, ενώ παράλληλα είναι αρκετά υποβλητικό. Γενικά δημιουργεί ένα αλλόκοτο κλίμα ξυπνώντας πολλά άβολα συναισθήματα, αλλά αιχμαλωτίζει πολύ εύκολα τον ακροατή. Μάλιστα, γίνεται όλο και πιο απόκοσμο όσο προχωράει ο δίσκος. Παράλληλα, είναι εμφανής η διάθεση για πειραματισμό, αν και πιστεύω ότι αυτό δεν αποτελεί πλέον έκπληξη, δεδομένων όλων των διαφορετικών ειδών που αναμειγνύει με επιτυχία.

Αν θέλετε έναν απολαυστικά δυσοίωνο δίσκο, είμαι πολύ σίγουρη ότι το Towards Nothingness θα σας ικανοποιήσει. Ακόμη πιο ευχάριστη είναι η διάρκειά του, αφού με οκτώ κομμάτια και τριάντα έξι λεπτά μουσικής γίνεται ακόμη πιο εύκολο στην ακρόαση. Εύπεπτο, χωρίς όμως το περιεχόμενό του να είναι ανάλαφρο, προφανώς. Μια δυσάρεστη εμπειρία από ψυχοτροπικά φάρμακα απέκτησε την μουσική της υπόκρουση, η οποία την κάνει ακόμη πιο άβολη ή τρομακτική.

7/10
Τζούλια Τσαγκάρη
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X