Leviathan – Beholden To Nothing, Braver Since Then (Stonefellowship Recordings)
60%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
OM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

15 χρόνια μετά την διάλυση τους, οι δημιουργοί του εξαιρετικού “Riddles, Questions, Poetry, & Outrage” και αρκετά γνωστοί στους prog κύκλους στα 90’s, οι Leviathan από το Κολοράντο, επιστρέφουν στην δισκογραφία με το φιλόδοξο πόνημά τους “Beholden to Nothing, Braver Since Then”. Με την μπάντα να ακροβατεί ανάμεσα στο λυρικό power των παλιών Crimson Glory και το εγκεφαλικό prog των Fates Warning, χωρίς δηλαδή τα μακροσκελή υπερτεχνικά σόλο αλλά βασισμένο περισσότερο στην ατμόσφαιρα και το συναίσθημα. Η φωνή δεν καταφέρνει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, καθώς δεν φαίνεται να ταιριάζει στο συγκεκριμένο στυλ μουσικής. Αλλά το πραγματικό πρόβλημα του δίσκου, και η αιτία της χαμηλής του βαθμολογίας, είναι η παραγωγή. Το υλικό φαίνεται να αδικείται κατάφορα, αφού ορισμένες στιγμές νομίζεις ότι ακούς ένα demo της σειράς και όχι μια δουλειά μπάντας με πολλά ένσημα στην πλάτη της. Επίσης, η μεγάλη διάρκεια του δίσκου και μια κάποια ομοιομορφία και κατά σημεία επανάληψη την οποία παρατήρησα, κάνει ακόμα πιο κουραστική την ακρόαση. Πρέπει να κοπιάσεις πολύ για να μπορέσεις ν’ αγαπήσεις αυτόν τον δίσκο, πρέπει να βρεις την απαραίτητη όρεξη και υπομονή ώστε μέσα από συνεχής ακροάσεις να επανασυνθέσεις τα κομμάτια μέσα στο μυαλό σου για να νιώσεις τι πραγματικά παίζεται. Γιατί, παρά το γεγονός πως εγώ δεν είχα την όρεξη να διαθέσω πολύ ενέργεια, ακούγοντας τον δίσκο ένιωσα πως υπάρχει κάτι αξιόλογο, μπορεί να μην φαίνεται με την πρώτη ή την δεύτερη ματιά, αλλά είναι εκεί. Άλλωστε, τραγούδια σαν το “Creatures of Habit” δεν γράφονται κάθε μέρα, δείγμα της αξίας που έχει κατά βάθος ο δίσκος. Ένας δίσκος απαραίτητος στους prog-nerds, δύσκολα όμως θα αγγίξει όσους έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με την μπάντα ακούγοντάς τον. Δεν αρκεί όμως  να έχεις μόνο θέληση και έμπνευση. Εκτός κι αν στόχος της μπάντας είναι να δημιουργεί δίσκους μόνο για κάποιους ελιτιστές, για να καταφέρει να τραβήξει το ενδιαφέρον του ευρύτερου κοινού, θα πρέπει να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνει τις ιδέες της στ’ αυλάκια ενός δίσκου.

6/10

Νίκος Κεφαλίδης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.