Greekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
60
Long Shadows Dawn – Isle Of Wrath (Frontiers)
60%Overall Score
haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||both
20000
110

Άλλο ένα συγκρότημα κονσέρβα από αυτά που κυκλοφορεί με το κιλό και σε μηνιαία βάση η Frontiers. Γνωστό το παιχνίδι της ιταλικής εταιρίας. Παίρνουμε έναν μουσικό, 99% των περιπτώσεων κιθαρίστα, τον βάζουμε να γράψει δέκα κομμάτια (εδώ έχει έντεκα), κουμπώνουμε και έναν γνωστό τραγουδιστή από πάνω και…τσουπ έτοιμη η κυκλοφορία. Το αποτέλεσμα ποικίλει. Έτσι έχουμε δει φοβερές συνεργασίες, αδιάφορες δουλειές ή και απλά γαλότσες.

Ποιοι είναι οι Long Shadows Dawn; Είναι ο κιθαρίστας Emil Norberg και ο τραγουδιστής Doogie White. Ο πρώτος είναι ο κιθαρίστας των Persuader που πέρσι έβγαλαν την τελευταία τους δουλειά με τίτλο Necromancy και πρώτη κάτω από την στέγη της Frontiers. Για την ιστορία οι Persuader στα αυτιά μου πάντα ηχούσαν σαν μια ψιλοαδιάφορη κόπια των Blind Guardian. Σε αυτό ρόλο παίζει και ο τραγουδιστής τους Jens Carlsson που ολίγον τι φέρνει στον Hansi. Κακό συγκρότημα δεν τους λες αλλά όχι και κάτι το μοναδικό. Από την άλλη ο Doogie White μάλλον δεν θέλει και πολλές συστάσεις όντας τραγουδιστής των Rainbow αλλά και πολλών άλλων (πιο σημαντικό για μένα το έργο του με τους Cornerstone αλλά γούστα είναι αυτά).

Προφανώς λοιπόν η φωνή του Doogie White μάλλον δεν θα καθόταν καλά πάνω σε ένα power/thrash υλικό και κατά συνέπια το Isle Of Wrath είναι πιο Rainbow/Deep Purple κατευθυνόμενο ή επειδή είναι και κάπως σκληρό ίσως να φέρει στον νου τις πρώιμες δουλειές του Malmsteen. Ως εδώ καλά. Το πρόβλημα είναι ότι δεν άκουσα κάτι το καινούριο στο σύνολο του άλμπουμ. Χωρίς οι συνθέσεις να είναι χάλια στα αυτιά μου έχουν αυτή την χαρακτηριστική λογική των στημένων συγκροτημάτων της Frontiers (δηλαδή «θέλουμε ένα συγκρότημα που να ακούγεται σαν τους τάδε») κάτι το οποίο βρίσκω απογοητευτικό.

Ναι, η ερμηνεία του Doogie είναι αξιοπρεπέστατη, τουλάχιστον, για άλλη μια φορά. Ναι κάποιες από τις συνθέσεις ακούγονται ευχάριστα. Αλλά ως εκεί. Το Isle…” δεν μου δίνει έναν καλό λόγο να το ξανακούσω έξω από τα πλαίσια αυτής της παρουσίασης. Αν συλλέγετε οτιδήποτε μπορεί να έχει σχέση με τα συγκροτήματα αναφοράς να καταλάβω την αγορά αυτής της δουλειάς. Αλλιώς δεν βλέπω τον λόγο να επενδύσω πρακτικά σε μια αμιγώς επιχειρηματική ιδέα.

6/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X