AlbumsΚριτικές

Mädhouse – Bad Habits (Rock Of Angels)

Ακούγοντας κανείς το δεύτερο άλμπουμ των dhouse, θα ορκιζόταν ότι πρόκειται για επανακυκλοφορία κάποιου sleaze/glam σχήματος από τη λαμπερή αμερικανική σκηνή των 80s. Αν πάντως βάλετε αυτό το άλμπουμ σε κάποιον φίλο σας να παίζει και του πείτε ότι πρόκειται για κάτι τέτοιο, σίγουρα θα σας πιστέψει. Και ηχητικά και στιχουργικά αλλά και συνθετικά προφανώς, το άλμπουμ ακούγεται καρμπόν από εκείνη την εποχή. Σε σημεία βγάζει και μια σκληράδα πάντως αλλά ως επί το πλείστον το άλμπουμ είναι φτιαγμένο για τους οπαδούς της σκηνής.

Ακόμα και χωρίς να ακούγατε τη μουσική όμως, ίσως παίρνατε μυρωδιά περί τίνος πρόκειται από τα ψευδώνυμα των Αυστριακών (ω ναι!) μουσικών, όπως Tommy Lovelace (φωνητικά), Mikky Stixx (κιθάρες, πόσο πιο προφανές από αυτό δηλαδή;) και Rickey Dee (μπάσο). Όπως και να ‘χει, το συγκρότημα βγάζει μια εικόνα ότι περνάει καλά, γουστάρει αυτό που κάνει και γενικότερα βγάζει μια παρεΐστικη ατμόσφαιρα στη μουσική του. Προφανώς είναι και τέτοιο το ύφος της μουσικής που βοηθάει σε αυτό.

Η μοναδική μου ένσταση για το δίσκο, είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημά του κατά τη γνώμη μου. Οι συνθέσεις είναι δεκαπέντε το σύνολο, κι αυτό δεν το λέω γιατί έχω πρόβλημα με τις πολλές ή τις μεγάλες συνθέσεις, το θέμα μου είναι ότι οι συνθέσεις είναι άνισες. Έχεις για παράδειγμα τα Bang Bang” και Sick Of It All” που πολύ θα ζήλευαν μεγάλα συγκροτήματα του είδους, από την άλλη όμως, και ειδικά στο δεύτερο μισό (ή στη δεύτερη πλευρά για τους βινυλιάκηδες) η ποιότητα των συνθέσεων πέφτει κατά πολύ, σε σημεία filler προς το τέλος, με αποτέλεσμα σα σύνολο να σε κουράζει με τις μεταπτώσεις και τη διάρκειά του.

Και αυτό είναι κρίμα γιατί τα μέλη του συγκροτήματος φαίνεται ότι είναι μεγάλοι οπαδοί της συγκεκριμένης σκηνής και την έχουν σπουδάσει ξεκάθαρα, δίνοντας μικρές λεπτομέρειες στη μουσική τους εδώ κι εκεί, Ξέχασαν όμως ότι τα συγκροτήματα της εποχής έδιναν μεγάλη βάση στη μικρή διάρκεια του δίσκου και στην απόρριψη τραγουδιών που δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τα υπόλοιπα, ώστε να τονίζονται επιμελώς τα hit-άκια. Αν έλειπαν τέσσερα-πέντε (τουλάχιστον) τραγούδια από το δίσκο θα μιλούσαμε για κάτι εξαιρετικό. Το ταλέντο και την τεχνογνωσία πάντως τα έχουν ξεκάθαρα και αυτό το δείχνουν. Αν καταφέρουν να βρουν και τη λεπτή γραμμή της ισορροπίας στις συνθέσεις, θα φτάσουν ψηλά.

6/10
Σταύρος Πισσάνος
[email protected]

haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothDeafHeaven 728×90 - 728|90|DeafHeaven 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothTatto Clinic Athens 728×90 - 728|90|Tatto Clinic Athens 728×90||https://www.facebook.com/tattooclinicathens|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X