Raspberry Bulbs – Before The Age Of Mirrors (Relapse)
60%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothThe-Medea-Project 728×90 - 728|90|The-Medea-Project 728×90|||bothForged In Black 728×90 - 728|90|Forged In Black 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothSolitary-Banner - 728|90|Solitary-Banner|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Οι Raspberry Bulbs κυκλοφορούν το νέο τους album, ύστερα από έξι χρόνια δισκογραφικής στασιμότητας, καθώς η μπάντα δημιουργήθηκε το 2008 και μέχρι το 2014 ετήσια παρουσίαζε υλικό. Το ύφος τους είναι λίγο ιδιόρρυθμο, παίζοντας black metal/punk, που στα αυτιά μου ακούστηκε κάτι σαν παλιό σκοτεινό garage σχήμα, προσαρμοσμένο στα post στοιχεία των 90s. Η αλήθεια είναι ότι δεν με άγγιξε ιδιαίτερα.

Όλα ξεκινούν με το  “Spitting From On High” και μακάρι να τελείωναν και εκεί. Το κομμάτι παρ’ όλο που διαθέτει μια επαναλαμβανόμενη εισαγωγή μέχρι το πρώτο λεπτό, στη συνέχεια αποκτά  την πιο ενδιαφέρουσα σύνθεση που άκουσα σε όλο το album. Τα φωνητικά αναδείχτηκαν πολύ πιο αποτελεσματικά όπως και η μελωδικότητα της μπάντας, μέσω της κιθάρας. Το δεύτερο “They’re After Me” είναι πιο ζωηρό, και ακούγεται σαν σκοτεινό surf punk. Η ένταση του διαρκεί σε όλο το κομμάτι. Ύστερα από ένα σύντομο διάλειμμα του ενός λεπτού, έρχεται το τέταρτο Missing Teeth” με πιο αυθεντικό punk ήχο και λάθη στη μίξη. Οι αλλαγές στο ρυθμό είχαν νόημα, αλλά η κιθάρα δυστυχώς, παρέμενε το ίδιο μονότονη από την αρχή μέχρι το τέλος. Η μονοτονία έσπασε λίγο στο έβδομο “Midnight Line”, που διέθετε αυξομειώσεις στην ένταση της μουσικής και παύση με αποκλειστικό κιθαριστικό παίξιμο στο τέλος του κομματιού, με συνοδεία μπότας. Το επόμενο “Reclaimed Church” είχε ενδιαφέρουσα σύνθεση στο ρυθμό, με σταματήματα και αυξομειώσεις στην ένταση, αλλά και πάλι δεν άκουσα και κάτι διαφορετικό.

Δεν με άγγιξε η μπάντα με αυτό το υλικό, παρ’ όλο που ακούω garage ήχους. Η μονοτονία στα φωνητικά και στην κιθάρα χαρακτήρισε όλο το υλικό, το οποίο διέθετε βέβαια και τέσσερα ηχητικά αποσπάσματα με περίεργο άκουσμα, ενδιάμεσα στα υπόλοιπα ολοκληρωμένα.  Αν δεν ήξερα ότι το Before The Age Of Mirrors δημιουργήθηκε το 2020, κάλλιστα θα νόμιζα ότι θα ήταν ήχος των 70s, όμως το σκοτεινό τους στοιχείο και η έλλειψη μελωδικότητας, δεν με έκαναν να εκπλαγώ. Δεν προκαταβάλλομαι αρνητικά από τον underground ήχο τους, που ίσα ίσα τους ανεβάζει, αλλά το ύφος τους δε μου έκατσε καλά.

6/10
Νίκος Καρβουνόπουλος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.