Psychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||both
20000
60
Red Fang – Arrows (Relapse)
75%Overall Score
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||both
20000
110

Οι Red Fang είναι ένα κουαρτέτο από το Portland του Oregon που έχει διατηρήσει τα ίδια μέλη από το έτος ίδρυσης του 2005 ως και σήμερα. Άρα, μάλλον περνάνε καλά μαζί. Αν γουστάρετε doom και stoner σε low-fi συσκευασία, θα περάσετε κι εσείς καλά μαζί τους και με το Arrows. Το οποίο είναι ο τέταρτος ολοκληρωμένος δίσκος τους. Έχουν προηγηθεί τα “Murder The Mountains” (2011), “Whales And Leeches” (2013) και “Only Ghosts” (2016).

Ανέφερα στην περιγραφή του είδους που παίζουν μια λέξη- κλειδί που ενεργοποιεί αυτόματα μια προκατάληψη στο μυαλό του υποψήφιου ακροατή, αρνητική ή θετική, λίγη σημασία έχει. Οπότε, αφήστε με να εξηγηθώ. Το stoner των Red Fang δεν είναι το stoner των Orange Goblin ή των Clutch κι ας έχουν μοιραστεί τη σκηνή με αυτούς τους δύο κατά καιρούς, μεταξύ άλλων και στη χώρα μας. Το groove τους είναι παρόν αλλά δεν είναι μαγκιόρικο ή καλογυαλισμένο. Είναι απειλητικό και έχει μια μάλλον σκοτεινή επίγευση που μοιράζεται περισσότερα κοινά με μπάντες όπως οι Acid King.

Δεν έχουν κολλητικά refrains. Έχουν ζαλιστικά refrains. Κι η ζαλάδα των Anodyne και Days Collide δεν είναι το είδος της ζαλάδας που προήλθε από ακολασίες και καλοπεράσεις. Είναι εκείνη που συνήθως θα επέλθει αφού κάποιος ή κάτι σε χτύπησε πολύ δυνατά στο κεφάλι με ένα σφυρί που έγραφε πάνω Electric Wizard. Η παραγωγή είναι αντιστοίχως για εξεζητημένα γούστα. Έχεις την αίσθηση ό,τι ο δίσκος ηχογραφήθηκε σε πηγάδι, με ό,τι και να συνεπάγεται αυτό.

Επίσης, έχουμε μια ετεροβαρή κατάσταση εδώ. Ο εναρκτήριος ύμνος, Take It Back , τα δύο προαναφερθέντα Anodyne και Days Collide και το Funeral Coach είναι σαφώς κάποια σκαλιά πάνω από το Two High για παράδειγμα ή το punk-οειδές My Disaster. Όμως, αυτό δεν αφαιρεί πόντους από την διασκεδαστική φύση τους ως συνολικά. Το ίδιο ισχύει και για την lo-fi παραγωγή. Είναι από εκείνες της φορές που δεν μπορείς να φανταστείς μια μπάντα με πιο καλογυαλισμένο ήχο ή και να μπορείς να την φανταστείς ακόμα, ξέρεις ό,τι αυτό που ακούς της ταιριάζει καλύτερα.  Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε όλη την ουσία αυτής της κριτικής σε δύο προτάσεις-επιμύθιο: το Arrowsδεν είναι για όλα τα γούστα. Αλλά θα το λατρέψεις αν έχεις το κατάλληλο γούστο.

7,5/10
Χρύσα Γιουρμετάκη
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X