symmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothRussian Circles 2021 468×60 - 468|60|Russian Circles 2021 468×60|||both
20000
60
amadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothRussian Circles 2021 728×90 - 728|90|Russian Circles 2021 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Ώρες-ώρες δε μπορώ να καταλάβω τι όνειρα βλέπουν μερικοί και φτιάχνουν μπάντες και κυκλοφορούν υλικό που απλά ταλαιπωρεί τα αυτιά μας χωρίς κανένα λόγο. Αλλά ας όψεται το καθήκον. Αυτοί εδώ έρχονται από τη Βαλτιμόρη, παίζουν hardcore (ο Θεός να το κάνει) και δημιουργήθηκαν το 2012. Αυτός είναι ο δεύτερος τους δίσκος.

Δηλαδή ελπίζω να είναι και ο τελευταίος τους δίσκος γενικά γιατί αυτό που ακούω εδώ μέσα είναι τουλάχιστον απαράδεκτο.

Σε πρώτη φάση, τα φωνητικά απλά δεν ακούγονται και το θέτω πολύ κομψά. Η τραγουδίστρια δεν έχει τον απαραίτητο όγκο στη φωνή που χρειάζεται αυτό το είδος και το αποτέλεσμα είναι να ακούγεται από ενοχλητική μέχρι και μια…αστεία απομίμηση του Donald Duck. Όχι βέβαια ότι η μουσική είναι καλύτερη (βασικά είναι τραγική) αλλά τουλάχιστον ίσως ήταν πιο υποφερτή με καλύτερα φωνητικά. Η μπάντα προσπαθεί να παίξει κάτι που μάλλον θυμίζει πιο πολύ κάτι σε deathcore παρά hardcore και το αποτέλεσμα είναι ένα βαρετό πράγμα που δεν ξέρει προς τα που θέλει να το πάει.

Και μέσα σε όλο αυτό έρχονται τα φωνητικά τα οποία είναι αυτό που περιέγραψα πιο πάνω και σε συνδυασμό με την προχειρογραμμένη μουσική (και πάλι επιεικής είμαι) προσθέτουν κι αυτά στη γενικότερη κακή εικόνα του δίσκου. Προσθέστε μέσα σε όλο αυτό και μια παραγωγή που είναι πιο πλαστική και από φαγητό στα McDonald’s κι έχετε μια εικόνα για το τι ακριβώς επικρατεί εδώ μέσα. Και πιστέψτε με, αν το ακούσετε θα είναι ακόμα χειρότερο.

Δεν υπάρχει ούτε μια ουσιώδης στιγμή σε όλο το album. Τα riffs είναι ό,τι πιο πρόχειρο θα μπορούσε να παιχτεί, όπως και οι δομές. Χρειάζονται τρομακτική δουλειά σε κάθε επίπεδο αν θέλουν να παραδώσουν κάτι αξιόλογο. Και κυρίως να κάνουν κάτι με τη φωνή, αν δε θέλουν να φιγουράρουν σε λίστες με τις χειρότερες κυκλοφορίες της χρονιάς. Η σημασία στις συνθέσεις σώζει ζωές!

3/10
Θοδωρής Κατσικονούρης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X