Siamese – Super Human (Long Branch)
40%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, αλλά τον τελευταίο καιρό πέφτουν στα χέρια μου τόσες πολλές δουλειές metalcore, που πραγματικά είμαι σε δίλημμα για το αν το συγκεκριμένο είδος είναι μια φούσκα που θα σκάσει σε λίγα χρόνια ή αν είναι πραγματικά το μέλλον του metal. Σ’ αυτή τη κατηγορία ανήκουν και οι Siamese που περιέρχονται από τη Δανία και δηλώνουν χωρίς ενδοιασμούς ότι παίζουν pop metal. Soldout εμφανίσεις σε Ιαπωνία, Αγγλία και Γερμανία μαζί με τέσσερεις δίσκους πριν τον νέο Super Human, είναι μερικά απ’ τα κατορθώματα τους.

Ξεκινώντας λοιπόν με το B.A.N.A.N.A.S.” σου μεταδίδουν μια διάθεση για πάρτι με ωραία τραγουδιστά ρεφρέν και οριακά RnB κουπλέ. Στο ίδιο μοτίβο και το επίσης καλό Ocean Bedόπου συναντάμε και τα πρώτα scream στα φωνητικά με την συνοδεία breakdown. Κιθαριστικά μέχρι στιγμής δεν παρουσιάζεται κάτι τόσο ενδιαφέρον, με συνοδευτικά μέρη και μελωδίες να περιτριγυρίζουν απλά την φωνή. Στο Super Humanαπ’ την άλλη έχουμε τη συμμετοχή του (μάλλον rapper) Olivio που ξεκινώντας με ένα σχεδόν dub ρυθμό, με beat και hiphop φωνητικά, δίνει τη σκυτάλη στους Siamese που μας επαναφέρουν στο ύφος τους. Δεν ένοιωσα κάποιο ιδιαίτερο δέος γι’ αυτό το μάλλον αναμενόμενο πάντρεμα, παρόλα αυτά το ρεφρέν παραμένει πιασάρικο και σαν τσίχλα κολλημένο στο μυαλό. Κάπου εκεί χάνεται και η μπάλα, όπως συμβαίνει με πολλούς δίσκους, με τα επόμενα τρία κομμάτια να μην έχουν κανένα ενδιαφέρον και να είναι σαν να ακούς τα προηγούμενα.

Δυστυχώς πολλές μπάντες βάζουν όλα τα “καλά” τους κομμάτια μέχρι τη μέση της κυκλοφορίας και μετά το χάος. Πολύ λογικό βέβαια όταν και οι οπαδοί πλέον δεν εκτιμούν μια ολοκληρωμένη δουλειά και ακούν μόνο διάσπαρτα κομμάτια απ’ το YouTube. Κάπως έτσι τα Animals, Youre Not Aloneκαι Give Me Up πάνε άκλαυτα και συνεχίζουμε με το Party Monsterπου είναι και η πιο καθαρή pop σύνθεση του δίσκου. Τα ηλεκτρονικά μέρη κυριαρχούν και με μεγάλη απογοήτευση διαπιστώνω το πόσο παιδικά είναι γραμμένοι οι στίχοι.Προσπερνώντας το Unified, φτάνουμε στο τελευταίο Not Coming Homeόπου ναι μεν είναι ένα αρκετά καλό κομμάτι, αλλά δεν μπορείς να μη σχολιάσεις τα ηλεκτρονικά μέρη που είναι σχεδόν αντιγραμμένα από το Smack My Bitch UpτωνProdigy.

Μπορώ να καταλάβω την επιτυχία των Siamese σε κάποιο κοινό, αλλά δεν μπορώ να δεχθώ τα fillers ενός δίσκου να ξεπερνούν τις πραγματικά καλές συνθέσεις. Οι λάτρεις του popmetal ας τους τσεκάρουν λοιπόν, οι υπόλοιποι μακριά.

4/10
Νίκος Δρακόπουλος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.