Pristine – Road Back To Ruin (Nuclear Blast)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||both
20000
110

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου μέγα λάτρη του κλασσικού rock. Ήμουν από αυτούς που προσηλυτίστηκαν στην μουσική μας αυτή από hair metal σχήματα και αργότερα ανακάλυψα τους κλασσικούς. Ποτέ λοιπόν δεν γύρισα να πω ότι μεγάλωσα με Deep Purple αλλά φυσικά αναγνωρίζω την σπουδαιότητα της ύπαρξης τους (όχι μόνο των Purple, γενικά μιλάω). Σίγουρα δεν είμαι μέγας οπαδός της ρετρολαγνίας και θεωρώ ότι ο κόσμος προχώρα μπροστά και όχι πίσω. Δεν βρίσκω όμως και κακό το να παραμένουν κάποιoι σταθεροί στις ρίζες τους.

Λέγοντας λοιπόν αυτά, πάμε στους Pristine. Το συγκρότημα είναι το πνευματικό παιδί της Heidi Solheim από το από το Tromso και σαν σχήμα υπάρχουν από το 2006. Η Heidi είναι ένα πολύ δραστήριο άτομο και κυκλοφορεί δουλειές και σαν solo καλλιτέχνιδα ενώ έχει και τους Dinosaus που είναι μια rock μπάντα με παιδική μουσική στην γλώσσα της (φάση Mazoo & The Zoo). Το Road Back To Ruin είναι η πέμπτη κυκλοφορία των Pristine αν δεν κάνω λάθος. Μιλάμε λοιπόν για έναν άνθρωπο που αναπνέει για αυτή την τέχνη.

Το Road Back To Ruin λοιπόν είναι ένας δίσκος που πατάει στα βασικά μονοπάτια του κλασσικού rock. Ζωντανά ηχογραφημένος, με έναν ζεστό ήχο στην αρκετά “βασική” παραγωγή του, προσφέρει έναν πιο οργανικό ήχο. Έντιμη κίνηση από το σχήμα μιας και δίνει στον ακροατή αυτό ακριβώς που θα ακούσει και σε μια συναυλία του συγκροτήματος. Δεν έχω κάποιο πρόβλημα με τις “overproduced” κυκλοφορίες αλλά πολλές φορές όταν βλέπεις το σχήμα ζωντανά πραγματικά είναι νύχτα με μέρα.

Υπάρχει πληθώρα συνθέσεων, έντεκα στο σύνολο και μια ζωντανή (πιο ζωντανή) ηχογράφηση του Ghost Chase (τουλάχιστον στην έκδοση που έχω εγώ). Υπάρχουν οι πιο rock στιγμές όπως το Sinnerman που ανοίγει τον δίσκο αλλά υπάρχουν και αρκετές blues αναφορές διάσπαρτες. Θεωρώ φυσικό τα πάντα να είναι στημένα γύρω από την όμορφη φωνή της Heidi.

Μου άρεσε και η μινιμαλιστική μπαλάντα “Aurora Skies”. Αν λοιπόν σας άρεσε για παράδειγμα ο πρώτος δίσκος των Blues Pills ή γενικά ψάχνεστε με την ήχο αυτό θεωρώ δεδομένα ότι το Road Back To Ruin έχει αρκετά πραγματάκια να σας δώσει.

7/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.