deafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothForged In Black 728×90 - 728|90|Forged In Black 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothSolitary-Banner - 728|90|Solitary-Banner|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothThe-Medea-Project 728×90 - 728|90|The-Medea-Project 728×90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||both
20000
110

Δεύτερος δίσκος για τα παιδιά από το Μόναχο μετά το Leave The World Loud του 2012. Και οι δύο δίσκοι χρηματοδοτημένοι από το ίδιο το συγκρότημα. Αν μη τι άλλο τους λες και επίμονους. Αν κατάλαβα καλά και από την σελίδα τους στο FB το The Human Maze εκτός από CD θα βγει και σε βινύλιο. Me gusta.

Οπαδοί του πειραματισμού έχουν ενσωματώσει πολλά μοντέρνα ακούσματα στον ήχο τους. Έκδηλα φίλοι του groove δεν κρύβουν την αγάπη τους σε σχήματα όπως οι Pantera, Metallica αλλά και πιο εναλλακτικούς συμβολισμούς όπως αυτοί των Alice In Chains. Αυτός ο μουσικός λοιπόν αχταρμάς κάποιες φορές λειτουργεί προς όφελος τους και δυστυχώς κάποιες άλλες μάλλον τους κόβει τα φτερά. Για παράδειγμα το εναρκτήριο επτάλεπτο, το μεγαλύτερο σε διάρκεια στον δίσκο μαζί με το Human, Avoid The Void ακροβατούν όμορφα πάνω σε αρκετούς ήχους με αρκετό πειραματισμό. Στον αντίποδα υπάρχουν κομμάτια όπως το Raw Is The Law που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και thrash αν δεν έχαναν τον μπούσουλα κάποια στιγμή στην διαδρομή.

Αρκετά κομμάτια στα αυτιά μου ακούγονται ασύνδετα, χαοτικά στην δομή τους όχι όμως με τον τρόπο που θα το έκανε ένα τεχνοκρατικό σχήμα αλλά σαν ένα κολάζ ιδεών που δεν είναι υποχρεωτικά και όλες καλές.

Για μένα το The Human Maze” είναι μια κλασσική περίπτωση που αποδεικνύεται ότι μερικές φορές το “less is more” να είναι εύστοχο σαν ορισμός. Τρανταχτό παράδειγμα το Frankismoke το οποίο ακουστικό μεν αλλά δείχνει ότι το σχήμα μπορεί να γράψει κομμάτια με αρχή, μέση και τέλος. Ο δίσκος με κούρασε σε αρκετές στιγμές με τον ίδιο τρόπο που κάποια υπερφίαλα prog σχήματα κάνουν.

Πραγματικά είναι αμαρτία αλλά πιστεύω ότι οι Smoke The Sky εδώ πυροβολούν το ίδιο τους το πόδι. Πρέπει να βάλουν σε μια τάξη τις σκέψεις τους και πιστεύω στο μέλλον να δώσουν έναν δίσκο με πιο συμπαγές αποτέλεσμα.

6.5/10
Μιχάλης Νταλάκος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.