whale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
The Oneira – Injection (Rockshots)
55%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Οι The Oneira αποτελούν μία από εκείνες τις μπάντες που θα μπορούσες να τις χαρακτηρίσεις πολυπολιτισμικές καθώς είναι συνδυασμός τριών διαφορετικών χωρών. Ιταλία, Γερμανία και Ελλάδα ενώνουν τις δυνάμεις τους για χάρη της μουσικής.Ξεκίνησαν περίπου το 2011 και μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει άλλους δύο δίσκους. Φέτος, ήρθε η σειρά για τον τρίτο που ακούει στο όνομα Injection. Τις κιθάρες, το μπάσο και την σύνθεση έχει αναλάβει ο Φίλιππος Γουγούμης.

Το είδος που υπηρετούν είναι το progressive rock. Στα εννέα κομμάτια που περιλαμβάνει το album φαίνεται πόσο προσεγμένη είναι και η κάθε λεπτομέρεια. Υπάρχει όμως ένα αλλά.Είναι πάρα πολύ ήρεμο. Τι εννοώ με αυτό;

Ακόμα και τα solos αντί να σε ενεργοποιήσουν έστω λίγο όση ώρα διαρκούν, σε βοηθάνε να πέσεις ακόμα περισσότερο σε έναν βαθύ και γλυκό ύπνο. Επίσης, δεν υπάρχει κάποια διαφορά στα intros. Είτε με πλήκτρα θα ξεκινήσουν που θα έχουν πάνω κάτω την ίδια μελωδία μεταξύ τους είτε με soloστις κιθάρες. Δεν πάει έτσι.

Εννοείται πως θα έχεις την ίδια βάση στα κομμάτια σου από την στιγμή που θα τα χρησιμοποιήσεις για δίσκο και όχι απλά για singles αλλά όχι να ξεκινάνε τα περισσότερα με την ίδια την βάση σου. Κρίμα και άδικο.

Συνήθως βρίσκω το καλύτερο τραγούδι της λίστας, κοινώς το διαμαντάκι της παρέας. Αυτή τη φορά δυσκολεύτηκα να το βρω. Ήμουν σίγουρη ότι ένα από όλα αυτά δεν θα με έκανε τόσο πολύ να θέλω να αφήσω το γραφείο και να πάω στο κρεβάτι μου. Τελικά, λίγο πριν το παρατήσω, δικαιώθηκαν οι σκέψεις μου.

Ο λόγος για το Trust No One. Ξεφεύγει κάπως από το γενικότερο ύφος του δίσκου. Έχει πιο σκληρές κιθάρες, τα φωνητικά σε ορισμένα σημεία γίνονται λίγο πιο άγρια, τα τύμπανα υπενθυμίζουν την παρουσία τους και γενικότερα είναι όλα υπέροχα σε αυτό.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να πω ότι παρ’ όλα αυτά αξίζουν να τους ακούσετε έστω και μια φορά. Μπορεί να μην είναι και η πιο δυναμική μπάντα που θα ακούσετε όμως για στιγμές χαλάρωσης είναι ακριβώς αυτό που πρέπει.

5.5/10
Χριστίνα Γιαννούλη
giannouli.chistina[email protected]gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X