Sydney Fate – Silicon Nitride (Eclipse)
70%Overall Score
Reader Rating: (1 Vote)
90%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothSolitary-Banner - 728|90|Solitary-Banner|||bothForged In Black 728×90 - 728|90|Forged In Black 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothThe-Medea-Project 728×90 - 728|90|The-Medea-Project 728×90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Οι νεαροί Sydney Fate είναι πλέον μια εξαμελής μπάντα από το Cardiff και κινείται σε ήχους metalcore, που όμως διατηρεί μια εναλλακτική απαλότητα. Έχοντας δώσει αρκετές συναυλίες το τελευταίο διάστημα, μας παρουσιάζουν το ντεμπούτου album τους Silicon Nitride. Μόλις πριν δυο χρόνια κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EPSound Alive, το οποίο περιείχε τα μισά τραγούδια του Silicon Nitride. Κατά την περιοδεία τους για την προώθηση του EP, κέρδισαν την προσοχή της Eclipse και στην συνέχεια ηχογράφησαν τα υπόλοιπα τέσσερα τραγούδια του album.

Το Tacenda είναι το πρώτο κομμάτι, που δεν προέρχεται από το Sound Alive, με εμφανή αποτύπωση της ανανέωσης στην σύνθεση της μπάντας και πιο ζωηρή διάθεση στο ρυθμό. Έτσι και στο νέο τους κομμάτι “Courthouse Problematic”, διατηρούν την ίδια εναλλακτική φρεσκάδα, ξεφεύγοντας από το βαρύ metalcore μοτίβο, στο μεγαλύτερο μέρος του. Μου άρεσε που τα καθαρά φωνητικά βρίσκονταν σε αυξημένη αναλογία, ενσωματώνοντας μια ισορροπία στον ήχο. Το  Chelsey Grin ήταν μια χαλαρή μπαλάντα, που παρόλο που δεν είχε τύμπανα, συνδεόταν με το  album και δεν έπεσε έτσι στη λίστα. Το Ocean ήταν πιο δουλεμένο σε σύνθεση και μελωδικότητα σε όλα τα όργανα και μπορώ να το ξεχωρίσω. Γενικά, τα παλιά τους κομμάτια δεν με άγγιξαν ιδιαίτερα. Μου άρεσε στο Home το breakdown και τα παράλληλα φωνητικά στο τελευταίο refrain.

Εντάξει, τα παιδιά παίζουν μουσική, σφραγισμένη με τη δική τους προσωπικότητα. Ωραίο το αποτέλεσμα σαν τελικό υλικό στο σύνολο του. Μου άρεσε η απαλότητα που έχουν, πολύ ευχάριστα και τα φωνητικά, αλλά δεν άκουσα κάτι να με τραβήξει. Θα μπορούσε η πρώτη κιθάρα να είχε πιο διαδραστικό ρόλο στις συνθέσεις, όπως στο Ocean. Αν ήταν μια μπάντα της προηγούμενης δεκαετίας, θα τράβαγε σίγουρα τα βλέμματα και θα αποσπούσε καλύτερες εντυπώσεις. Αναμένω νέο υλικό τους με περισσότερες πρωτοτυπίες και φρεσκάδα όπως στα νέα τους κομμάτια. Επίσης, θα ήθελα να ακούσω και ένα πειραματικό κομμάτι στο μέλλον από τα παιδιά.

7/10
Νίκος Καρβουνόπουλος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.