Whoredom Rife – NID - Hymner Av Hat (Terratur Possessions)
65%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothuts_banner728x90 - 728|90|uts_banner728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both
20000
110

Η ειδωλολατρία, η σκανδιναβική μυθολογία, ο παγανισμός, η παγωνιά, η viking θεματολογία και το “left-hand-path” δόγμα της μαύρης μαγείας, αποτελούσαν ανέκαθεν το αλατοπίπερο για όποια μπάντα ζούσε στη Νορβηγία και ήθελε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον ακραίο ήχο. Άλλοι τα κατάφεραν και άλλοι όχι. Οι σχετικά νεοσύστατοι Whoredom Rife του Trondheim πάντως, έχουν τα φώτα ώστε να τοποθετηθούν μελλοντικά στην πρώτη κατηγορία.

Η δεύτερη full-length δουλειά του νορβηγικού ντουέτου των V. Einride και K.R. με τίτλο NIDHymner Av Hatπροσφέρει στον εκάστοτε οπαδό του black metal αυτό ακριβώς που περιμένει να ακούσει χωρίς πρωτοτυπίες ή post πειραματισμούς. Είναι άριστοι της old-school σχολής με αρκετά στοιχεία από μελωδικές black μπάντες όπως Dark Fortress και Dissection, ενώ σε λιγότερο βαθμό κάνουν σποραδικά περάσματα και από Emperor χωρίς φυσικά να μιλάμε για majestic black metal καταστάσεις, παρά την ύπαρξη keyboards. Κατά τ’ άλλα το NIDδε διστάζει να χρησιμοποιήσει όλα εκείνα τα ευχάριστα κλισέ που έκαναν αυτό το είδος περίφημο στα 90s. Σταθερό tempo, ξεχειλωμένα riffs, λίγο μονότονες μελωδίες, αρκετά epic αισθητική, αλλά και όλο αυτό το σκοτεινό vibe συμβάλλουν στο να δημιουργηθεί ένα αγνό black metal album που αν κυκλοφορούσε μία εικοσαετία πριν θα είχε κάνει ήδη πάταγο στο χώρο του extreme. Δυστυχώς όμως το 2018 είναι δύσκολο να τους φερθεί όπως πρέπει, καθώς μέσα σε όλη αυτή τη μόδα του post-black οι Whoredom Rife ίσως φανούν εκτός εποχής.

Οπότε αυτό που έχει να σου δώσει η εν λόγω κυκλοφορία δεν είναι τίποτε άλλο από μία γερή δόση νορβηγικού mid-90s black metal με κάποιες -μάλλον αναπόφευκτες- σουηδικές αναφορές. Από την άλλη όμως, το κάνει τόσο ωραία και με μεράκι που μοιάζει ως ακόμα ένα βήμα προς το να ξαναγίνει αυτό το είδος τόσο σπουδαίο όσο ήταν κάποτε.

6.5/10
Χάρης Μπελαδάκης
cbeladakis@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.