Wulkanaz – Wulkanaz (Helter Skelter/Regain)
40%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothEvergrey 728×90 - 728|90|Evergrey 728×90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothsleep 728×90 - 728|90|sleep 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Ένας ακόμη μουσικός καλλιτέχνης της black metal σκηνής, ο οποίος το παλεύει μόνος του, είναι ο Σουηδός Kumulonimbus που δημιούργησε τους Wulkanaz και τον Νοέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε το τέταρτο album του συγκροτήματος του. O προαναφερόμενος Σουηδός κύριος, αρέσκεται να γράφει στίχους στην αρχαΐζουσα γερμανική, έτσι ώστε να μην καταλαβαίνουμε εμείς οι φτωχοί την τύφλα μας και να μη μπορούν να μας σώσουν ούτε οι αντίστοιχοι Μπαμπινιώτηδες και Ζουράρηδες της Γερμανίας.

Ας δούμε λοιπόν τι έχει να μας προσφέρει η τελευταία ομώνυμη κυκλοφορία αυτής της  one-man band, όπως θα λέγαμε κι εμείς στα δικά μας αρχαία Ελληνικά. Ένα κράμα black metal με πολλές επιρροές από τους πρωτομάστορες του είδους (δεν είναι άλλοι από τους Mayhem), με punk και rock ‘n’ roll  στοιχεία (ναι, όσο κι αν ακούγεται παράξενο) και άθλια παραγωγή. Αν μου έλεγε κάποιος πως το album ηχογραφήθηκε το 1984 υπό αντίξοες συνθήκες, π.χ. σε μια καλύβα στο δάσος, με μικρόφωνο από τα Lidl, ίσως να έλεγα και μπράβο στο παιδί για το κουράγιο του, όχι όμως το 2018 που μ’ έναν υπολογιστή και μια κάρτα ήχου κάνει ο οποιοσδήποτε «παπάδες» (χμμμ, παπάδες, black metal…). Βέβαια υπάρχουν και αυτοί (και δεν είναι λίγοι) που προτιμούν αυτό το τέρμα ωμό και ακατέργαστο ήχο μασημένης κασέτας 30 χρόνων πριν και διαφωνώ ότι είναι θέμα γούστου. Όχι του δικού μου πάντως.

Παρ’ όλα αυτά και επειδή τυχαίνει να έχω αρκετούς φίλους που έχουν προσπαθήσει (ανεπιτυχώς) να με μυήσουν , μπορώ να καταλάβω γιατί θ’ αρέσει στον παραδοσιακό, οπαδό του ωμού, underground black και δεν είναι άλλο από τους παραπάνω λόγους που ανέφερα. Ναι μπορεί να μη μπορώ να το δω σαν μουσική, ο ήχος του να είναι άθλιος, να μη καταλαβαίνω που πάνε τα τέσσερα από στίχους ακόμη κι αν τους διαβάσω, αλλά μέχρι ενός σημείου μπορώ να καταλάβω τον οπαδό και το τι γουστάρει γιατί το θεωρεί cult-ίλα. Μέχρι ενός σημείου είπαμε.

Για τους die-hard fans λοιπόν αυτού του ασυμβίβαστου και ακατέργαστου ήχου, για τους λίγους και… καλούς, οι Wulkanaz είναι ό,τι πρέπει για να βγάλετε σβέρκο και λαρύγγι. Αν θέλετε και τη γνώμη κάποιου που δεν ανήκει εκεί…

4/10
Δημήτρης Γκουτζιαμάνης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.