Xul – Extinction Necromance (Self-financed)
60%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothEclipse 728×90 - 728|90|Eclipse 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Το πενταμελές συγκρότημα από τον Καναδά επιστρέφει μετά την πρώτη του full-length κυκλοφορία του το 2012, με ένα ΕΡ που φέρει τον τίτλο “Extinction Necromance”. Σε αυτή τη μισή ώρα που διαρκεί το ΕΡ, οι Xul παρουσιάζουν σε τέσσερα blackened death τραγούδια επιρροές από Behemoth, Dissection, Watain και Immortal, αλλά με ένα δικό τους στυλ.

Επιθετικοί και ταυτόχρονα μελωδικοί, οι Xul δεν παρουσιάζουν κάτι ιδιαίτερο και πρωτότυπο, αλλά απλά ένα blackened death παιγμένο όπως πρέπει να είναι. Τεχνικά στοιχεία, κάποια thrash τελειώματα στην κιθάρα, brutal φωνητικά, γρήγοροι και καταιγιστικοί ρυθμοί στα drums, tremolo picked riffs στις κιθάρες, αλλά και ατμοσφαιρικά περάσματα αποτελούν τα χαρακτηριστικά αυτού του δίσκου. Παρόλα αυτά, ενώ οι ιδέες τους είναι πολύ καλές, με εναλλαγές μέσα στα τραγούδια από επιθετικά riffs σε αργές μελωδίες, οι συνθέσεις τους μοιάζουν λίγο πολύ ίδιες, χωρίς να παρουσιάζεται μία μουσική ιδέα που θα εντυπωθεί στο μυαλό του ακροατή με το πέρας του ΕΡ. Ακούγοντας το πρώτο τραγούδι του ΕΡ, ‘Frozen, We Drown’ έχεις την αίσθηση ότι έχεις ακούσει αυτό που θα σου προσφέρουν οι Xul.

Το “Extinction Necromance” διαφοροποιείται από την πρώτη τους δουλειά “Malignance” ως προς το ότι αυτό το ΕΡ έχει περισσότερα τεχνικά στοιχεία, λιγότερα thrash στοιχεία στην κιθάρα, αλλά και πιο επιθετικά φωνητικά, καθώς και μεγαλύτερη διάρκεια στα κομμάτια. Το τελευταίο στοιχείο ίσως και να είναι εκείνο που θα μπορούσε να αποφευχθεί, καθώς η μεγάλη διάρκεια των κομματιών δεν προσδίδει κάτι ιδιαίτερο στον όλο δίσκο.  Επίσης, το μπάσο θα έπρεπε να ακούγεται περισσότερο στιβαρό σε μία τέτοια κυκλοφορία.

Συνολικά, πρόκειται για μία κυκλοφορία με καλή παραγωγή, συνοχή ως προς τις συνθέσεις, σαφή μουσικό προσανατολισμό, καλά παιγμένο blackened death, αλλά και εναλλαγές στο ρυθμό σε κάθε τραγούδι που μεμονωμένα λειτουργεί πολύ καλά, αλλά στο σύνολο δεν προσφέρει κάτι που θα μείνει μετά το τέλος της ακρόασης του “Extinction Necromance”.

6/10
Αλίκη Μαξούτογλου

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.