Axel Rudi Pell – XXX Anniversary Live (Steamhammer/SPV)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
amadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Έχω δηλώσει στο παρελθόν αρκετές φορές πως είμαι οπαδός των κυκλοφοριών του Γερμανού Ritchie Blackmore ή του Axel Rudi Pell όπως είναι το όνομα του. Έχει κυκλοφορήσει ουκ ολίγα αριστουργήματα στο παρελθόν και έχουν διατελέσει μέλη (σ.σ.: κάποιο ακόμα διατελούν) εξαιρετικοί μουσικοί. Πλέον έχοντας στο πλευρό του ως σύνθεση από το Into The Storm του 2014 έως και το πιο πρόσφατο, εξαιρετικό, περσινό, Knights Call, τους Volker Krawczak (μπάσο), Ferdy Doernberg (πλήκτρα, δεύτερα φωνητικά), Johnny Gioeli (φωνητικά) και Bobby Rondinelli (τύμπανα), να τον συντροφεύουν στην κυκλοφορία αυτού του best off live album για τον εορτασμό των τριάντα χρόνων μουσικής πορείας, εξού και το όνομα του.

Το XXX Anniversary Live έρχεται μόλις τέσσερα χρόνια από την κυκλοφορία του προηγούμενου live album του, του “Magic Moments (25th Anniversary Special Show)” του 2015 και αποτελεί συνολικά τον έβδομο ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο του. Θα μου πείτε ποιοι κυκλοφορούν live album στις μέρες μας, αλλά αυτό είναι “αλλουνού παπά ευαγγέλιο”… Στην κυκλοφορία αυτή θα βρει κανείς κομμάτια τα οποία προϋπήρχαν και στο προηγούμενο live album όπως τα Fool Fool”, “Mystica”, “Warrior και “Rock the Nation”. Πέραν αυτών, την τιμητική του στο setlist είχε το τελευταίο πόνημα, Knights Call, από το οποίο εξέχουσα θέση είχαν τα The Wild And The Young”, “Wildest Dreams”, “Long Live Rock και Truth And Lies”. Δισκογραφικά επέλεξε να τιμήσει επίσης τους δίσκους Between The Walls (σ.σ.: 1994; με το Casbah), “Oceans Of Time (σ.σ.: 1998; με το ομώνυμο και το Carousel), The Masquerade Ball (σ.σ.: 2000; με το The Line), Shadow Zone (σ.σ.: 2002; με το Edge Of The World), Kings And Queens (σ.σ.: 2004; με το Only The Strong Will Survive), Into The Storm (σ.σ.: 2014; με το Tower Of Babylon) και τέλος το Game Of Sins (σ.σ.: 2016; με το ομώνυμο).

Σε γενικές γραμμές μια τέτοια κυκλοφορία απευθύνεται κυρίως σε ένθερμους υποστηρικτές του Γερμανού κιθαρίστα και όχι τόσο στο να προσεγγίσει νέο κόσμο. Θα μπορούσε όμως να λειτουργήσει και ως συλλογή. Οπότε για εμένα τυπικά ο βαθμός που της αρμόζει είναι…

7/10
Νίκος Σιγλίδης
nicklasinferno@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.