symmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
60
Dark Funeral – We Are The Apocalypse (Century Media)
60%Overall Score
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||both
20000
110

Δεν ήμουν ποτέ φανατικός οπαδός των Dark Funeral, κυρίως επειδή το συγκεκριμένο συγκρότημα έχει βρει ένα συγκεκριμένο μουσικό μοτίβο και το επαναλαμβάνει διαρκώς και συνεχόμενα χωρίς εξέλιξη και πρόοδο, με εξαίρεση τον πολύ καλό προηγούμενο δίσκο τους “Where Shadows Forever Reign”. Θα μου πείτε πολλοί το κάνουν αυτό και θα έχετε δίκιο, αλλά αφενός υπάρχουν πάντα και τα υποκειμενικά κριτήρια και οι προτιμήσεις, και αφετέρου, στην περίπτωσή μας, η επαναληψιμότητα περιλαμβάνει ανακύκλωση των πάντων, από τις συνθετικές ιδέες μέχρι τη riff-ολογία.

Έτσι λοιπόν, βρίσκουμε ένα δίσκο εξαιρετικά στημένο μεν, αλλά γεμάτο ανακυκλωμένα μοτίβα και συνθετικές ιδέες δε. Ο δίσκος συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το “Where Shadows Forever Reign”, με τη διαφορά όμως ότι εκείνος ο δίσκος είχε και κάποιες μουσικές παρεμβάσεις, προφανώς όχι ριζοσπαστικές, αλλά στη σωστή κατεύθυνση, ενώ εδώ ακολουθείται ένα ασφαλές μονοπάτι, κάτι που δεν αρκεί γιατί αποτελεί συνήθης κατεύθυνση πλέον, όσο καλές συνθέσεις κι αν έχεις, που σχεδόν πάντα τις έχουν και αυτός ο δίσκος δεν αποτελεί εξαίρεση.

Ακόμα και τα λίγα κομμάτια που υπάρχουν, όπως το “When I’m Gone” που προσπαθούν λίγο να δώσουν κάτι το διαφορετικό, δε ξεφεύγουν σχεδόν καθόλου από όλα τα μοτίβα του συγκροτήματος. Άκομα κι όταν κατεβαίνουν οι ταχύτητες, όπως εδώ, μπορείς να μαντέψεις εύκολα την προέλευσή τους και καταλαβαίνεις εύκολα το τι ακούς. Και μπορεί η μεγάλη αναγνωρισιμότητά τους να κάνει τον ακροατή να τους αναγνωρίζει αμέσως, από τη στιγμή όμως που υπάρχει αυτή η στασιμότητα και η ανακύκλωση ιδεών, εμένα αυτό με κουράζει.

Και δεν αντιλέγω ότι αυτός ο δίσκος θα αρέσει σίγουρα στο κοινό τους, όσο να ‘ναι όμως, πρόκειται για έναν meat and potatoes δίσκο, που μπορεί να είναι άρτιος, αν όμως είσαι παράξενος όπως εγώ και κουράζεσαι να ακούς συνέχεια τα ίδια μοτίβα και τις ίδιες ιδέες αλλά ανακυκλωμένες, τότε θα δυσκολευτείς να τον ευχαριστηθείς. Όσο και αν η ποιότητα είναι εμφανής και τα σήματα κατατεθέν είναι παρόντα, η απόλαυση του δίσκου έχει να κάνει αποκλειστικά με το αν σου αρέσει εσένα προσωπικά να ακούς τις ίδιες ιδέες αλλά ανακυκλωμένες και με διαφορετικό τρόπο. Γι αυτό το γεγονός και μόνο η βαθμολογία φαίνεται και είναι αυστηρή, ενώ ποιοτικά έχουν τις δυνατότητες για πάρα πολύ καλύτερα.

6/10
Σταύρος Πισσάνος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X