Conception – My Dark Symphony (EP) (Self Financed)
85%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothuts_banner728x90 - 728|90|uts_banner728x90|||both
20000
110

Οι Conception είναι ένα από αυτά τα φετίχ συγκροτήματα του Έλληνα μεταλλά και όχι μόνο. Η προοδευτικότητα τους αποτυπώθηκε σε 4 δίσκους που είχαν τόσο μεγάλες διαφορές μεταξύ τους που εμένα προσωπικά πάντα μου θύμιζαν την κεκτημένη ταχύτητα των Queensryche των πρώτων δίσκων. Προοδευτικοί με την ευρεία έννοια, γιατί πολύ απλά δεν έπαιζαν ποτέ prog σε στυλ Dream Τheater. Ένα συγκρότημα χαμαιλέοντας το οποίο αν δεν είχε ΤΗΝ φωνή του Khan αλλά και την τονικότητα της κιθάρας του Østby κάλλιστα κάποιος θα μπορούσε να πει ότι οι δίσκοι τους βγήκαν από διαφορετικά συγκροτήματα.

Όλα καλά όλα ωραία μέχρι που έσκασε το πανέμορφο “Flow” και απέδειξε ότι οι “προοδευτικοί” οπαδοί τους δεν ήταν τελικά και τόσο… προοδευτικοί. Το σκοτεινό αλλά και πιο ροκ ύφος που υιοθέτησαν σε εκείνον τον δίσκο πήγε άπατο. Η συνέχεια λίγο πολύ γνωστή. Ο Khan μεγαλούργησε με τους Kamelot και ο Østby έβγαλε δυο δισκάρες με τους Ark. Οι άλλοι πρακτικά δεν πολυξέρω τι έκαναν μιας και κάπου είχα χάσει την επαφή με την όλη φάση. Έρχεται λοιπόν η αποχώρηση του Khan να φουντώσει και πάλι την φλόγα των οπαδών, οι θεωρίες συνομωσίας άρχισαν να δίνουν και να παίρνουν. Ώσπου και τελικά συνέβη.

Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος του 2018 για να πέσει στα χέρια μας το “My Dark Symphony”. Το EP με την πρώτη μουσική που έγραψαν μαζί μετά από πολλά χρόνια. Πέντε κομμάτια και μια εισαγωγή. Από την δικιά τους εταιρία παρακαλώ. Εξάλλου ο Østby είχε να το λέει πως το “Flow” δεν είχε ποτέ την απαραίτητη στήριξη από την εταιρεία τους. Να χαμε να λέγαμε λέω εγώ… Πως ακούγονται λοιπόν οι Conception σήμερα;

Ακούγονται σαν μια λογική συνέχεια του “Flow”. Αν εξαιρέσει κάποιος το πιο prog-y “Grand Again” τα υπόλοιπα κομμάτια θα μπορούσαν κάλλιστα να βρίσκονται μέσα στο “Flow” ή σε έναν δίσκο που κυκλοφόρησε μετά από έναν χρόνο. Πέντε συνθέσεις αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους που αν μη τι άλλο δείχνουν ότι το σχήμα δεν έχει χάσει την όρεξη του πειραματισμού, ή τέλος πάντων όπως αυτοί ορίζουν τον πειραματισμό μέσα από το πρίσμα τους. η φωνή του Khan είναι πολύ ζεστή, φυσικά δεν μιλάμε για κορόνες εποχής “Parallel Minds”, με αυτή την τόσο μοναδική χροιά του. Ο άνθρωπος είναι φωνάρα και όλοι το ξέρουμε.

Σαν EP λοιπόν τολμώ να πω ότι δείχνει τον σωστό δρόμο για το μέλλον τους σχήματος το οποίο πολλοί από εμάς τόσα χρόνια περιμέναμε να επιστρέψει. Οι οπαδοί της καλής μουσικής έχουν σίγουρα επενδύσει ήδη σε αυτό.

8.5 / 10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.