nano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||both
20000
60
Dystopia – Geen Weg Uit (Wolves Of Hades)
85%Overall Score
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Ακούγοντας Dystopia για πρώτη φορά πριν από πάρα πολλά χρόνια, κατέληξα εύκολα και γρήγορα στο συμπέρασμα ότι ήταν μια μπάντα που δεν ήθελα να ακούσω άλλα δικά τους πράγματα, είτε  παλαιότερα, είτε μεταγενέστερα. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν το σοκ που έπαθα όταν μου ανέθεσαν να τσεκάρω  το νέο τους album.

Κι εκεί που είμαι έτοιμη να βλαστημήσω τη μοίρα μου για το κακό που μου έλαχε, ξεκινάει το πρώτο κομμάτι και η πρώτη μου σκέψη είναι «λάθος album ακούω, αυτοί δεν μπορεί να είναι οι Dystopia». Η δυστοπία είναι συνήθως ένα μετα-αποκαλυπτικό σενάριο. Οι Dystopia όμως άφησαν δώδεκα χρόνια σιωπής μετά το τελευταίο τους album, για να μας  χαρίσουν έναν δίσκο αποκάλυψη.

Συνδυάζοντας στοιχεία dark jazz (ναι, σωστά διαβάσατε) με ορχηστρικά μέρη που φλερτάρουν επικίνδυνα με post-rock ambient μουσικές, δίνουν τον κυρίαρχο ρόλο πλέον σε μελωδίες από πνευστά και αέρινες κιθάρες και κρατάν από τον παλιό τους εαυτό μόνο ότι και όσο χρειάζεται για να μην χάσουν τελείως την αρχική ουσία της μπάντας. Μεγάλη εντύπωση επίσης κάνει η φοβερή αλλαγή στην ποιότητα των φωνητικών. Τα καθαρά που σε σημεία θα μας θυμίσουν Paradise Lost, τα χορωδιακά που θυμίζουν εκκλησιαστικούς ψαλμούς (!) και τα ακραία που πλέον δεν ακούγονται σαν γατί που το πνίγεις αλλά έχουν ωριμάσει. Και τα φωνητικά και ο τραγουδιστής και η μπάντα.

Οι Dystopia έκαναν το ακατόρθωτο. Επί δεκαεφτά συναπτά έτη ήταν σαν μια εφηβική μπάντα που την οδηγούσε ο θυμός της για τον κόσμο και ίσως η ορμονική έξαρση. Όλο αυτό θόλωνε το σκηνικό και αδυνατούσαν να δουν καθαρά και γύρω τους αλλά και μέσα τους. Δώδεκα χρόνια μουσικής σιωπής λοιπόν έκαναν το ασχημόπαπο κύκνο.

Αν είσαι απ’ αυτούς που περιμένουν με ανυπομονησία να ακούσουν τους Dystopia που ήξεραν, καλύτερα μην πάρεις αυτό το album, εκτός αν δεν είσαι κολλημένος και σ’ αρέσουν οι εκπλήξεις. Αν πάλι είσαι απ’ αυτούς που εκτιμούν την μουσική εξέλιξη και ψάχνονται για να ακούσουν κάτι πολύπλευρο, σκοτεινό και αλλιώτικο, το  Geen Weg Uit” είναι απαραίτητο ακόμη κι αν δεν είσαι οπαδός του είδους!

8,5/10
Παυλίνα Κωνσταντίνου
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X