Kall – Brand (Prophecy)
80%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
amadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Οι Kall είναι ο φοίνικας που αναγεννήθηκε το 2012 από τις στάχτες των Lifelover, έπειτα από τον θάνατο του βασικού τους συνθέτη, του Β.. Τι σκεφτόμαστε όταν ακούμε το όνομα των Lifelover; Κατάθλιψη, κατάθλιψη και λίγη περισσότερη κατάθλιψη. Μας χαλάει αυτό; Προσωπικά καθόλου. Οι Kall λοιπόν συνεχίζουν πάνω σε αυτόν τον δρόμο και παρουσιάζουν πλέον τον δεύτερο ολοκληρωμένο δίσκο τους.

Ένας από τους λόγους που διακρίθηκαν οι Lifelover ήταν η ικανότητά τους να συνδυάζουν με δεξιοτεχνία την ατμόσφαιρα του DSBM με τον δικό τους μοναδικό ήχο, ο οποίος ήταν πάντα δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί και να δεχτεί ταμπέλα. Έτσι ακριβώς και οι Kall. Τα φωνητικά, ή μάλλον καλύτερα τα πονεμένα ουρλιαχτά, του Kim Carlsson βγάζουν για άλλη μια φορά απόγνωση και ματαιότητα. Σχεδόν ειρωνικά, όμως, συνοδεύονται από μια αισιόδοξη μουσική ενορχήστρωση η οποία χαρίζει αίσθημα ζεστασιάς και οικειότητας.

Μέσα από τις μεγάλες συνθέσεις του Brand εκλύεται μια χαλαρότητα και ψυχεδέλεια. Η indie αισθητική του είναι πολύ έντονη, επίσης. Αυτό που διακρίνεται, όμως, είναι το σαξόφωνο, το οποίο έχει την τιμητική του σε πολλά σημεία του δίσκου. Καταφέρνει να προσφέρει μια ακόμη πιο θερμή νότα, ενώ ξεχωρίζει αρκετά από τα υπόλοιπα όργανα του album, χωρίς ωστόσο να το νιώθει ο ακροατής ξένο. Ο πειραματισμός φαίνεται πως είναι στο αίμα τους, άλλωστε, και ό,τι και να προσπαθήσουν να κάνουν δίνει ένα πάρα πολύ προσεγμένο αποτέλεσμα.

Το κενό που άφησαν οι Lifelover θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο χωρίς τους Kall. Επίσης, αρχικά σκέφτηκα να μην τους συγκρίνω στην κριτική, αλλά τελικά κάτι τέτοιο αποδείχτηκε αδύνατο. Ίσως να μην αποτελεί καν πρόβλημα αυτό. Το σημαντικότερο είναι ότι η εξερεύνησης αυτής της όμορφης μουσικής αντίθεσης μεταξύ της απελπισίας και της ζεστασιάς συνεχίζεται. Σε τελική ανάλυση, θα μπορούσε κανείς να πει ότι αποτελεί αποτύπωση της ίδιας της ζωής με τις ευχάριστες και τις πονεμένες στιγμές της, οι οποίες χωρίζονται από μια πολύ εύθραυστη γραμμή, έτοιμη να σπάσει ανά πάσα στιγμή και να θολώσει τα όρια των συναισθημάτων.

8/10
Τζούλια Τσαγκάρη
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.