haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothDestruction 728×90 - 728|90|Destruction 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale-728×90 - 728|90|whale-728×90|||bothRODSTUDIOS-728×90-BANNER - 728|90|RODSTUDIOS-728×90-BANNER|||bothgeoff tate 728×90 - 728|90|geoff tate 728×90||https://www.123tickets.gr/el/events/geoff_tate_operation_mindcrime_ath_28.html#.XD3apy2B1QJ|bothwardruna 728×90 - 728|90|wardruna 728×90|||bothsleep 728×90 - 728|90|sleep 728×90|||bothBob Katsionis 2018_728x90 - 728|90|Bob Katsionis 2018_728x90||https://bobkatsionis.bandcamp.com/|both
20000
110

[Option A]

Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με την μουσική της μπάντας. Ήταν πίσω στο 2001 όταν είχε πρωτοκυκλοφορήσει το “Karma”, ένα μαγικό album. Έκτοτε, δηλώνω πιστός οπαδός της μπάντας και είχα την ευκαιρία να τους δω και ζωντανά. Όλα έχουν αλλάξει από τότε. Η τελευταία δουλειά της μπάντας, το “Poetry For The Poisoned” του 2010, πραγματικά με είχε απογοητεύσει, πλην δυο τριών κομματιών που υπήρχαν σε αυτό τα οποία μου είχαν αρέσει. Σε συνδυασμό με αυτό ήρθε και η φυγή της φωνής – ταυτότητας, του Roy Khan (ex Conception), ήρθαν όλα και έδεσαν. Κύριο ερώτημα ήταν το ποια θα ήταν η φωνή που θα τον διαδεχόταν. Μπορεί σαν φωνή ο Fabio Leone να κάνει εξαιρετική δουλειά στους Rhapsody Of Fire αλλά για τα δικά μου γούστα δεν «έκανε» για τους Kamelot. Θα έλεγα ότι σε σχέση με αυτόν, προτιμώ τον Michael Eriksen (Circus Maximus), ο οποίος συμμετείχε σε κάποιες ζωντανές εμφανίσεις με το συγκρότημα. Το “Silverthorn” έχει αρχίσει να ηχογραφείτε και ο Tommy Karevik των Σουηδών Seventh Wonder έρχεται να πάρει την “δουλειά” μέσα από τους εκατοντάδες μνηστήρες. Φαίνεται πως οι Αμερικανοί θέλουν τον Σκανδιναβό τους για να λειτουργήσουν. Βλέποντας κανείς τον Karevik στην όψη και μόνο σου θυμίζει αυτόματα το προηγούμενο icon της μπάντας, ενώ στην φωνή από την άλλη, ο προκάτοχος του φαντάζει ως μια από τις μεγαλύτερες επιρροές του. Εάν κάποιος δεν τον γνωρίζει, ας κλείσει τα μάτια και ας τον ακούσει. Πολλές φορές πραγματικά μπερδεύεσαι ποιος είναι ποιος, αφού το ηχόχρωμα της φωνής των δυο τραγουδιστών είναι πολύ κοντά. Μπορώ να πω ότι βγάζω στον Σουηδό το καπέλο, αφού έκανε εξαιρετική δουλειά ερμηνευτικά. Μουσικά το άλμπουμ από την άλλη έχει ένα τρομερό “flow”, όπως άλλωστε μας είχαν συνηθίσει στο παρελθόν οι Kamelot. Η τριάδα Thomas Youngblood/Oliver Palotai/Tommy Karevik μαζί με την πολύτιμη συνδρομή του επί σειρά ετών συνεργάτη της μπάντας, Sascha Paeth (ex Heaven’s Gate, ex Redkey), έχουν δημιουργήσει ένα εκπληκτικό άλμπουμ. Να σημειωθεί ότι το χεράκι του έχει βάλει και ο Μπάμπης ο Κατσιώνης (Firewind, Outloud) στο “Falling Like The Fahrenheit”, μαζί με τους τέσσερις προλαλήσαντες. Ο Palotai από την άλλη μαζί με τον Michael “Miro” Rodenberg έχουν γράψει από τα καλύτερα συμφωνικά μέρη που είχε ποτέ δίσκος της μπάντας, συναγωνιζόμενα αυτά του “Epica” album (που τα θεωρούσα μέχρι τώρα τα καλύτερα). Έχει γίνει πάρα πολύ καλή δουλειά επίσης στα χορωδιακά μέρη, τόσο σε αυτά των ενηλίκων όσο και στην παιδική χορωδία που ακούγεται στο δίσκο. Συνθέσεις όπως είναι τα “Sacrimony (Angel Of Afterlife)” [όπου ο Karevik συναντά την Elize Ryd των Amaranthe & την Alissa White-Gluz των The Agonist, οι οποίοι και οργιάζουν ερμηνευτικά], “Ashes To Ashes” (κάλλιστα υποψήφιο κομμάτι για δεύτερο video clip), “Torn”, “My Confession”, “Falling Like The Fahrenheit” & “Solitaire” να είναι τα κομμάτια που αξίζει να έχουν την θέση στο set list της μπάντας στην επερχόμενη περιοδεία. Τι άλλο θέλει κανείς για να χαρακτηρίσει την δουλειά του επιτυχημένη δηλαδή; Συν τις άλλοις, στον εικαστικό τομέα είναι πράγματα έχουν λάβει μια παραπάνω από θετική εξέλιξη, μιας και ο Stefan Heilemann έδωσε πραγματικά τον καλύτερο του εαυτό για το “Silverthorn”. Χαίρομαι που θα το πω αυτό: είναι ένας δίσκος πραγματικό comeback για τους Kamelot. Αξίζει να δαπανήσετε τα λεφτά σας γι’ αυτόν.

8.5/10

Νίκος Σιγλίδης

[email protected]

[Option B]

Είχα αρκετό καιρό να μείνω άφωνη με έναν δίσκο και νομίζω πως το “Silverthorn” τα κατάφερε και με το παραπάνω. Γιατί; Γιατί ήταν κάτι που δεν ήμουν έτοιμη να ακούσω από τους Kamelot… Πραγματικά μου ήρθε σαν χιόνι μες στον Αύγουστο. Απ’ το πουθενά! Δεν περίμενα το νέο άλμπουμ να είναι τόσο “flat” και να απέχει αρκετά από τις παλιές τους δουλειές, καθώς πίστευα πως ο καινούριος τραγουδιστής είχε πράγματα να δώσει και η μπάντα θα τον εκμεταλλευόταν με τον καλύτερο τρόπο. Λάθος μου όμως, αφού η φωνή ήταν στην καλύτερη των περιπτώσεων αδιάφορη, κάτι στο οποίο δεν μας είχε συνηθίσει μέχρι τώρα η μπάντα. Πάντα θαύμαζα στους Kamelot τον επιμελέστατο τρόπο που η μουσική έντυνε τη φωνή, βάζοντας τον ακροατή σε διαδικασία ακουστικής απόλαυσης και όχι απλά ακρόασης. Στο συγκεκριμένο δίσκο η φωνή –δεν ξέρω αν έγινε εσκεμμένα-, είναι «κρυμμένη» πίσω από την μουσική. Ο λόγος; Άγνωστος. – ή Γνωστός; – Το πρόβλημα ξεκινάει από την προσπάθεια του Karevik να μιμηθεί τη φωνή του Khan, πράγμα το οποίο δεν του βγήκε σε καλό, αφού ο τρόπος που ερμήνευε τα κομμάτια, μάλλον θύμιζε λίγο πολύ τον τρόπο που τραγουδάμε σε ένα πάρτι καραόκε –πράγμα που μάλλον οφείλεται στο ότι όταν μπήκε στην μπάντα η μουσική είχε ήδη αρχίσει να ηχογραφείται στο στούντιο-. Δεν ξέρω αν αυτή η διαδικασία «μίμησης» ήταν κάτι που ο ίδιος ο Tommy αποφάσισε ή ήταν κάτι που του επιβλήθηκε από τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, πάντως ότι και να συμβαίνει από τα δύο, σίγουρα δεν ήταν η συνταγή της επιτυχίας. Μακάρι όμως να ήταν μόνο η φωνή. Η αδυναμία στην μουσική καθώς και η έλλειψη νέων ιδεών θα γίνει εύκολα αντιληπτή από κάποιον που έχει ακούσει παλαιότερους δίσκους των Kamelot. Τα περισσότερα Riff λίγο πολύ τα έχουμε ξανακούσει με αποτέλεσμα να καθιστά μερικά τραγούδια προβλέψιμα, ενώ το αποκορύφωμα είναι τα κομμάτια “Song for Jolee” και “Burden of Shame (The Branding)” που οι Φαν των κομματιών τύπου “Epilogue”, “Love You To Death”, “Anthem”, “Don’t You Cry”, “Temples Of Gold”, “Elizabeth: Mirror Mirror”, “Wander και τα λοιπά”, σίγουρα θα λατρέψουν! –Μπαλάντες, λοιπόν…- Τα δύο τραγούδια που ξεχωρίζω από όλο τον δίσκο και ομολογώ πως θα μπουν στην Kamelot playlist μου, είναι το “Sacrimony (Angel of Afterlife)” που δικαίως έγινε και video clip, καθώς και το “Ashes to Ashes”. Κάντε μια βόλτα απ’ το Youtube και ακούστε τα. Τέλος, για όποιον από εσάς αυτό το άλμπουμ είναι το παρθενικό του, στο ταξίδι στον κόσμο των Kamelot, θα σας συνιστούσα να προμηθευτείτε όσο το δυνατόν συντομότερα το “Karma”, το “Epica”, ή έστω το “Ghost Opera” βρε αδερφέ! Για να καταλάβετε ποιοι πραγματικά είναι οι Kamelot που αγαπήσαμε.

5/10

Ντένια Παλαιολόγου

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.