Max & Iggor Cavalera, Blame Kandinsky

RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Οι αδελφοί Cavalera επισκέφτηκαν την χώρα μας για μια συναυλία αφιερωμένη στα 20 χρόνια του“Roots”. Επιστρέφοντας στις ρίζες οι Max και Iggor μαζί με τους Marc Rizzo στη κιθάρα και Johny Chow ως sessionists, έκαναν εκείνη τη νύχτα να φανεί αναλλοτρίωτη στο χρόνο και στις συγκρούσεις που είχαν προηγηθεί καθ’ όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Με το πρόγραμμα να τηρείται άψογα στις 21:00 την συναυλία άνοιξαν οι Βlame Kandinsky. Για μισή ώρα επιτέλεσαν το περίπλοκο έργο που αποτελεί το mathcore. Τα metalcore φωνητικά και τα riffs υπερπαραγωγή σε συνδυασμό με τον καλό ήχο ξεχώρισαν εκ του συνόλου. Την προσοχή σίγουρα τράβηξαν ώστε άνετα κάποιος να θέλει να τους παρακολουθήσει την πορεία τους, ενώ ήδη έχουν κυκλοφορήσει το άλμπουμ “Spotting Elegance in Chaos” και το EP “Pink Noise Motel”.

Setlist:

Cassidy Goodson Meets Christine Fallin
Lions
Motivation
Years Of The Vulture
Hope
Beautiful Savages
Cowboys Are Devout
Where The Sun Is Silent
Death Has No Name

Μετά από ένα σαρανταπεντάλεπτο κενό, το πλήθος του Gagarin ήταν ασφυκτικά υπεράριθμο καθώς έγινε -με παραπάνω από επιτυχία- sold out. Έτσι λοιπόν στις 22:15 ακριβώς οι Max & Iggor Cavalera κατέκτησαν ολοκληρωτικά την σκηνή. Παρουσίασαν το θρυλικό άλμπουμ που σημάδεψε την καριέρα των Sepultura και έγινε αφορμή για τη μεταγενέστερη δημιουργία των Soulfly με τέτοια ορμή που δεν περίμενα να δω αλλά και να νιώσω ποτέ. “Roots Bloody Roots” και η ανατριχίλα αυτή απλώθηκε σε όλο τον χώρο ενώ πίσω από το κάγκελο ο απόλυτος χαμός. Ακουλουθώντας σχεδόν την σειρά των κομματιών, όπως βρίσκονται στο άλμπουμ, ο Max εμφανίζεται να παίζει ένα παραδοσιακό όργανο εν ονόματι berimbau. Αποκρίνεται στο πλήθος: <<Can You Take It?>> ενώ ταυτόχρονα ο Iggor δίνει πόνο στα drums με άριστο ήχο. Όμως ο Max δεν φάνηκε να μπορεί να αντεπεξέλθει εντελώς στις φωνητικές απαιτήσεις των κομματιών όπως γινόταν παλαιότερα. Να τονίσω ότι υπήρχε εξαιρετική αλληλεπίδραση κοινού-καλλιτέχνη δια του ρυθμού “Ratamahatta” και “Ιtsari”.

Τα δύο αδέλφια για μερικά λεπτά αφέθηκαν παίζοντας τα δικά τους. Ο Max χτυπούσε ένα τύμπανο σε στυλ τελετουργίας συνοδευόμενος από προηχογραφημένα φωνητικά των Xavante, καλώντας το πλήθος να ξεσηκωθεί (κι άλλο). Ακολούθησαν περαιτέρω moshpit ακόμη και crowdsurfing όπου κάποιος ανάμεσα από το κοινό ανέβηκε στην σκηνή πλάι στον Max, πράγμα που δεν φάνηκε να τον ενοχλεί. Φτάνοντας στο τέλος μας περίμεναν τα covers των “Procreation Of The Wicked” των Celtic Frost, το ‘Polícia” των Titãs και το “Ace of Spades” αποδίδοντας φόρο τιμής στους Motorhead. Η καταπληκτική βραδιά έληξε φτου και απ’ την αρχή με το “Roots Bloody Roots”…

Ανταπόκριση / Φωτογραφίες: Μαίρη Παπαδοπούλου

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.