Greekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothMoonspell – Green Carnation 468×60 - 468|60|Moonspell – Green Carnation 468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||both
20000
60
Moonspell – Green Carnation 728×90 - 728|90|Moonspell – Green Carnation 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|both
20000
110

Ok, ψέματα δε θα πω. Όντως είναι πιασάρικο το όλο σκηνικό με τα break και τα μία βρώμικα, μία καθαρά φωνητικά. Όλοι το αγαπήσαμε και όλοι χτυπηθήκαμε. Αλλά ειλικρινά τι είναι αυτό το “κάτι” που θα ξεχωρίσει μια μπάντα από τη μάζα; Γιατί οι Ocellus να μου δώσουν κάτι που δεν μου έδωσαν οι As I Lay Dying π.χ.; Πρώτο κομμάτι με τίτλο “A Bittersweet Misery” και να είμαστε ειλικρινής δεν με άφησε παραπονεμένη. Είχε συγκεντρώσει όλα αυτά τα στοιχεία που κατά καιρούς έχω λατρέψει σε μπάντες τέτοιου είδους. Το “A Life Once Lost” ήταν λίγο πιο progressive κυρίως προς το τέλος. Είναι κάποιες ωραίες εναλλαγές τις οποίες αξίζει κάποιος να παρατηρήσει. Κλασσικού τύπου break στο “Sleepless”, όχι πως δεν το περίμενα, αλλά ήλπιζα σε κάτι πιο ευρηματικό. Βέβαια οι εναλλαγές έρχονται και φεύγουν. Δόξα το Dio, δε βαριέσαι (όπως συνήθως συμβαίνει με τις νέες μπάντες που υπόσχονται μόνο χωσίδι).Το riff που ανοίγει το “Epiphany” ήταν έτσι, ολίγον πιο σκοτεινό, και μ’ αρέσουν τα σκοτεινά. Και συνεχίζει έτσι. Μπορώ να πω πως με εξέπληξε η ποικιλία των ήχων τους, είμαι στο τέταρτο κομμάτι και ήδη και τα 4 φάνηκαν ναι μεν να είναι ραμμένα από την ίδια κλωστή, αλλά το αποτέλεσμα είναι αλλιώς κάθε φορά! Το “Endeavors” ίσως ήταν η πρώτη κοιλιά που συνάντησα. Δεν ήταν κάτι το τρομερό για να σε πωρώσει, αλλά υποθέτω πως υπάρχουν τέτοια σε κάθε δίσκο. Το “Death Of A Tyrant” στα ίδια βήματα τα έσπασε άπειρα, έχοντας (έξυπνα θα έλεγα) το break για φινάλε. Το “Wolf In Sheep’s Clothing” και “My Protecter” πάλι δεν με τρέλαναν αλλά ίσως αυτό συμβαίνει γιατί ανέβασα πολύ τον πήχη ακούγοντας τα προηγούμενα κομμάτια. Το “Undying Allegiance” είχε διαφορετικό groove από τα υπόλοιπα και ίσως αυτό να ήταν και το «κλικ» που περίμενε για να ξαναεπιστρέψει ο ενθουσιασμός μου! Ο δίσκος κλείνει με το “The Great Escape” και από την πολύ προοδευτικότητα, νόμιζα πως είχε πρόβλημα το αρχείο ήχου, οπότε το γύρισα 2-3 φορές πίσω για να σιγουρευτώ πως όντως το κομμάτι ήταν έτσι. Πρωτότυπο… πολύ πρωτότυπο! Ωραία πράγματα γενικά μια αξιοπρεπέστατη δουλειά σε έναν ωκεανό copy/paste μπαντών. Υπήρχαν πράγματα που ξεχώρισαν τον ήχο τους και αυτό ήταν το μεγάλο κατόρθωμα, πιστεύω είναι από τους λίγους δίσκους αυτού του στυλ που θα μπορούσα να κάτσω και να ακούσω ξανά από την αρχή ως το τέλος. Απ’ ότι φαίνεται οι Ocellus δεν είναι καλοί μόνο στο να σπάνε clubs! Τσεκάρετε τους!

8/10

Ντένια Παλαιολόγου

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X