Russian Circles 2021 468×60 - 468|60|Russian Circles 2021 468×60|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||both
20000
60
October Tide - In Splendor Below (Agonia)
55%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
amadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothRussian Circles 2021 728×90 - 728|90|Russian Circles 2021 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Μετά το full-length “Winged Waltz” (2016), το πενταμελές σχήμα των Σουηδών October Tide κυκλοφορεί φέτος το έκτο ολοκληρωμένο πόνημα “In Splendor Below” μέσω της  Agonia.

Το υλικό αποτελείται από οκτώ κομμάτια που κινούνται σε atmospheric doom metal μονοπάτια. Το εναρκτήριο κομμάτι “I, The Polluter” μας βάζει κατ’ ευθείαν στο νόημα της μουσικής τους: αργόσυρτες γκρούβες και φωνητικά μελαγχολικά και νευριασμένα. Στο επόμενο, “We Died In October” η ένταση πέφτει απότομα και σειρά έχουν αργόσυρτα και ανιαρά riffs. To “Ögonblick Av d” έχει κάποιες catchy μελωδίες, κοφτά riff, αλλά τα ξεσπάσματα κατά τη διάρκεια του κομματιού δεν παρουσιάζουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το επόμενο, “Stars Starve Me” αρχίζει με ένα ωραίο μελωδικό solo, αλλά στη συνέχεια επανέρχεται η ανιαρότητα. Στα επόμενα “Our Famine”, “Guide My Pulse”, “Seconds” και “Envy The Moon” οι ταχύτητες ανεβαίνουν ενίοτε και τα κομμάτια παρουσιάζονται λίγο πιο ζωντανά. Παρόλα αυτά με εξαίρεση ίσως το “Envy The Moon” –που μαρτυρεί κάποια ίχνη έμπνευσης- όλα τα κομμάτια αναλώνονται μέσα την ανιαρότητα.

Η παραγωγή είναι αξιοπρεπής και καταφέρνει να αναδείξει το συνολικό αποτέλεσμα. Τα φωνητικά είναι πολύ καλά και για να λέμε την αλήθεια είναι το μόνο πράγμα που με κράτησε κατά την ακρόαση του δίσκου. Συνθετικά δεν με ενθουσίασαν, καθώς ο δίσκος φαίνεται πολύ κουρασμένος.

 

5,5/10
Γιώργος Ντέλιος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X