Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||both
20000
60
Rage – Wings Of Rage (Steamhammer/SPV)
50%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRussian Circles 2021 728×90 - 728|90|Russian Circles 2021 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||both
20000
110

Το πόσο πολύ αγαπώ τους Rage το γνωρίζουν μέχρι και οι πέτρες. Ποτέ δεν έκρυψα τα συναισθήματα μου. Όλες τους τις κυκλοφορίες, αν όχι όλες τις περισσότερες (βλ.: Strings To A Web, 2008), τις λατρεύω. Σίγουρα οι προκάτοχοι του Wings Of Rageείναι αρκετά δύσκολοι ώστε να τους συναγωνιστεί, όμως στον εικοστό τέταρτο δίσκο των Γερμανών τα πράγματα δεν πήγαν πολύ καλά για εμένα.

ΤοWings Of Rageσε σχέση με τα The Devil Strikes Again (2016) & Seasons Of The Black (2017) ακούγεται το φτωχότερο της εποχής Wagner/Μανιατόπουλου/Rodriguez, στα δικά μου αυτιά τουλάχιστον. Έχοντας ακούσει τον δίσκο αρκετές φορές για να “μπορέσω να τον χωνέψω”, δεν μου έκατσε ούτε μια στιγμή που θα με έκανε να πω πως “αυτό θέλω να το ακούσω live χθες”. Ένα παγερά αδιάφορο συναίσθημα μου κύλησε κατά την διάρκεια της ακρόασης, έως ότου άκουσα το έκτρωμα που ονομάζεται HTTS 2.0”, το οποίο ναι, καλά μαντέψατε, κατακρεούργησε τον ύμνο που ονομάζεται Higher Than The Sky”. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει κοπανηθεί μαζί του. Ήθελα να ήξερα με τι κριτήριο αποφάσισαν να το εντάξουν αυτό σε κάποια κυκλοφορία, αφού για έναν “βαμμένο” οπαδό όπως εμένα, ούτε για bonus δεν θα το ήθελα. Μέχρι και τα κομμάτια του Solitary Men που κυκλοφόρησε ο “ψηλός” με το alter ego των Rage, τους Refuge, ακούγονται πολύ καλύτερα από αυτό το album. Και αυτό το λέω μετά μεγάλης λύπης.

Νομίζω πως λοιπόν αυτός ο στρατιώτης ονόματι Peavy Wagner πρέπει να αποτραβηχτεί από τα πεδία της… σύνθεσης, να ανασυγκροτηθεί και να επιστρέψει στο μέλλον και να μας πάρει τα μυαλά. Προσέξτε όμως. Δεν λέω σε καμία περίπτωση ότι οι συνοδοιπόροι του “ηχούν λίγοι” ή κατώτεροι των περιστάσεων. Το εναντίον. Και ο Lucky” “σκίζει” τα τύμπανα και ο Marcos παίζει “παπάδες”. Όμως μάλλον ο χρόνος ήρθε για ένα μικρό διάλειμμα…

5/10
Νίκος Σιγλίδης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X