Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Νέα δουλειά και νέα δισκογραφική στέγη για τους γνωστούς Ιταλούς symphonic power metallers, ύστερα από την εκδίωξη τους από τη Magic Circle Music του Joey De Maio. Μετά από εκείνο το πολύ μέτριο “Triumph Or Agony” του 2006,περίμενα κάτι πολύ καλύτερο. Και αυτό γιατί με το προαναφερθέν album το παράκαναν κάπως (40μελής ορχήστρα,20μελής χορωδία και αμέτρητοι αφηγητές, όσο να’ ναι κουράζουν τον ακροατή). Ακούγοντας λοιπόν το “The Frozen Tears Of Angels” έμεινα πάλι με μία γλυκόπικρη γεύση. Αλλά ας το δούμε αναλυτικότερα. Το καλό είναι ότι τα συμφωνικά μέρη έχουν μειωθεί κάπως, δίνοντας έτσι χώρο στις κιθάρες του Luca Turilli να ακουστούν καλύτερα. Η φωνή του Fabio Leone φαίνεται να έχει βρει τη δική της προσωπικότητα (συγκρίνετε τη με τις “Dawn Of Victory” μέρες, καμία σχέση),ενώ μόνιμο μέλος όπως όλα δείχνουν έχει γίνει και ο Christopher Lee στις αφηγήσεις. Τα κομμάτια κινούνται στο ίδιο μοτίβο των Rhapsody Of Fire. Δηλαδή θα συναντήσουμε και speed-άτες στιγμές (“Sea Of Fate”, “Crystal Moonlight”),και επικούς ήχους που μόνο οι ίδιοι θα μπορούσαν να δημιουργήσουν (“Reign Of Terror”, “Raging Starfire”) και πιο ήρεμα κομμάτια, όπως το υπέροχο “Danza Di Fuoco E Ghiaccio” (“Dance Of Fire And Ice” στα ιταλικά) και το “Lost In Cold Dreams”, μία από τις πιο ωραίες power μπαλάντες που έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια. Τα riffs του Turilli αποδεικνύουν για άλλη μία φορά γιατί θεωρείται από τους μεγαλύτερους βιρτουόζους κιθαρίστες των ημερών μας, ενώ ο Alex Staropoli με τα πλήκτρα του δίνει όπου χρειάζεται τη μαγεία στα κομμάτια του δίσκου. Όσο για το ομώνυμο που κλείνει το δίσκο, παρά τη μεγάλη του διάρκεια και τις επιβλητικές εισαγωγές που μπορεί να “ψαρώσουν” τον ακροατή, στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα τυπικό power metal τραγούδι. Σαφώς καλύτερο του προκατόχου του, το “The Frozen Tears Of Angels” θα ευχαριστήσει αρκετά θα ‘λεγα τα power metal αυτιά. Πάντως αν θέλετε τη γνώμη μου, οι Rhapsody Of Fire δεν έχουν βγάλει ακόμα το καλύτερό τους album.

7,5/10

Χάρης Μπελαδάκης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.