Rogga Johansson – Entrance To The Otherwhere (Transcending Obscurity)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both
20000
110

Death metal λέει και μάλιστα από τη Σουηδία. Μόνο και μόνο αυτές οι τρείς λέξεις μαζί είναι αρκετές για να φέρουν χαμόγελα στα χείλη πολλών από εμάς. Κι όχι άδικα, στη Σουηδία κι εκατό χρόνια να ψάχνεις, ανακαλύπτεις διαμάντια, είτε είναι Lost Horizon είτε Liers In Wait. Ο Johansson λοιπόν, αποτελεί περίπτωση πολυπράγμων μουσικού, καθώς έχει συμμετάσχει σε πάρα πολλά συγκροτήματα, στα οποία έχει παίξει αυτός σχεδόν τα πάντα. Εδώ λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με το δεύτερο album του solo project του (ε όχι, μαντέψτε από πού πήρε το όνομα).

Μουσικά, ο δίσκος κινείται στο death metal μεσαίων ταχυτήτων, με ωραίες δώσεις σουηδίλας στον ήχο (chainsaw, απλά όχι πολύ) και αρκετή μελωδία (προφανώς καμία σχέση με Γκέτεμποργκ, για death metal μιλάμε εδώ). Σε γενικές γραμμές, η νοοτροπία του δίσκου θυμίζειαυτή του “Bitterness των αδικοχαμένων θεών Desultory (το προπέρσινο full-lengthτους και οριστικά τελευταίο για τη μπάντα, Through Aching Aeonsαποτελεί ένα έπος που οι οπαδοί του είδους πρέπει να ακούσετε), δηλαδή μελωδία α-λα Γκέτεμποργκ, στο περίπου, αλλά με διατηρημένη τη θανατίλα. Το album έχει ιδανική διάρκεια (33:06), εννέα κομμάτια και με κανένα να πλησιάζει το πεντάλεπτο σε διάρκεια.

Όλα τα προγνωστικά είναι υπέρ του Σουηδού, που μέχρι τώρα θα έπρεπε να χει πάρει τον αγώνα με 5-0 από τα αποδυτήρια, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα που παρουσιάζει ο δίσκος. Η ροή. Οι ταχύτητες των κομματιών είναι κυρίως mid-tempoή αργές (το σώζει ότι υπάρχει μελωδία στα αργά σημεία, άρα έχει το αργό λόγο ύπαρξης εδώ) και σαν αποτέλεσμα το ξέσπασμα δεν έρχεται ποτέ. Όλο το album κινείται σε αρκετά doom, σχεδόν υποτονικούς ρυθμούς και δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή που να θες πραγματικά να ξεβιδωθείς.

Αυτό το μειονέκτημα δεν είναι αρκετό για να χαντακώσει τελείως το δίσκο, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι η αιτία του προβλήματος βρίσκεται στο γεγονός ότι ο Johansson έχει υπερβολικά πολλά πράγματα στο μυαλό του έχοντας αναλάβει όλα τα όργανα. Εάν κάνει μπάντα, σίγουρα στο μέλλον θα μας απασχολήσει. Και εάν αυτό το album το είχε γράψει μπάντα, θα ήταν δισκάρα.

7/10
Θοδωρής Κατσικονούρης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.